Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2012 r. odrzucił skargę T. G. na działania Prezydenta W. Skarżący w dniu 15 października 2012 r. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt IVSA/Wa 1430/12, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Pismem z dnia 11 grudnia 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata J. K. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie.
W dniu 25 stycznia 2013 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik złożył w imieniu skarżącego skargę kasacyjną na postanowienie Sądu z dnia 28 sierpnia 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W skardze kasacyjnej wniósł jednocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że koszty pomocy prawnej świadczonej z urzędu nie zostały przez skarżącego opłacone w całości ani w części.
Rozpoznając wniosek należy zważyć, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji- 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 1 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.