Uzasadnienie
B. R. (dalej zwana "skarżącą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Gminy M. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy M. – obszar położony w rejonie istniejącego cmentarza. Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1073) plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego.
Zaskarżona uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] lutego 2016 r. pod poz. 1128. Stosownie do § 31 ww. uchwały, akt ten wszedł w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...].
Treść art. 61 § 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wyłącza możliwość wstrzymania wykonania aktu prawa miejscowego, który wszedł w życie, niezależnie od podnoszonych w odniesieniu do treści tego aktu argumentów (por. np. postanowienie NSA z 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 2187/16; postanowienie WSA w Łodzi z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 323/17).
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.