Uzasadnienie
W piśmie z dnia 28 kwietnia 2016r. B. R. i P. S. wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2015r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] – obszar położony w rejonie istniejącego cmentarza.
Zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2017r. (k.
67) skarżący P. S. został wezwany do wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] – obszar położony w rejonie istniejącego cmentarza, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem podrzucenia skargi. Skarżący został pouczony, że interes prawny musi być osobisty, własny, indywidualny i konkretny, dający się obiektywnie stwierdzić oraz aktualny a nie ewentualny. Ponadto, że przez interes prawny rozumie się związek pomiędzy chronioną przez przepisy prawa sferą indywidualnych praw skarżącego (np. prawa własności, prawa użytkowania wieczystego) i obowiązków, a aktem organu administracji publicznej. Skarżący został pouczony również, że w sytuacji, gdy wywodzi interes prawny z tytułu prawnego do określonej nieruchomości (prawa własności, prawa użytkowania wieczystego), należy nadesłać dokumenty potwierdzające prawo do nieruchomości (np. wypis z rejestru gruntów, odpis księgowi wieczystej), w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie wraz z pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2017r. (potwierdzenie odbioru k. 100). Zatem siedmiodniowy termin do wykazania interesu prawnego w zaskarżaniu uchwały upłynął w dniu 4 maja 2017r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący P. S. nie wykazał interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 roku, w tym w szczególności nie przedłożył żadnego dokumentu potwierdzającego jego tytuł prawny do nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Podstawę prawną wniesionej skargi stanowił art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2016, poz. 446 ze zm.), w świetle którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym służy ona podmiotowi, który wykaże naruszenie przez zaskarżoną uchwałę własnego interesu prawnego lub uprawnienia, a zatem w przypadku, gdy zaskarżona uchwała godzi w indywidualną sferę prawną podmiotu przez wywołanie negatywnych następstw prawnych. Podkreślenia jednak wymaga, że legitymacja do wniesienia skargi na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego do sądu administracyjnego przysługuje nie temu kto ma w tym interes prawny, ale temu czyj interes prawny został naruszony skarżonym rozstrzygnięciem (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004 r., sygn. akt. OSK 476/04, ONSAiWSA 2005, nr 1, poz. 2).
W skardze na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2015r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] – obszar położony w rejonie istniejącego cmentarza skarżący P. S. nie wykazał własnego interesu prawnego, wobec czego zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2017 roku został wezwany do wykazania interesu prawnego z zaskarżeniu uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2015r.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skoro odpis zarządzenia zawierający wezwanie do wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały, został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2017r. to siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 4 maja 2017r. Skarżący nie wykonał jednak zarządzenia z dnia 5 kwietnia 2017r.
Wobec powyższego Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec, jak w sentencji postanowienia.