Uzasadnienie
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 17 marca 2016 r., w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych adresowych postanawia, odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał to postanowienie w mocy.
Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 30 maja 2016 r. wraz z informacją, że nie przysługują od niego środki odwoławcze.
W piśmie z dnia 31 maja 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwaną dalej Ppsa) Rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
Zgodnie z art. 260 § 2 zdanie drugie Ppsa Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Stosownie do art. 194 § 1 Ppsa zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone bezpośrednio w art. 194 § 1 pkt 1-10 Ppsa.
W powyższym przepisie nie ujęto postanowień wydanych przez Sąd, po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczeń referendarza. Również z żadnego innego przepisu nie wynika możliwość zaskarżenia takiego postanowienia.
Wobec tego zażalenie wniesione w niniejszej sprawie na postanowienie od którego nie przysługuje środek zaskarżenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 260 § 2, art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.