Uzasadnienie
Stowarzyszenie [...] wniosło skargę na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia 30 czerwca 2016 r. nr [...]w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Wraz z powyższą skargą Stowarzyszenie złożyło wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazano, iż stowarzyszenie nie ma żadnych środków finansowych ani majątku oraz nie ma konta bankowego, a swą działalność opiera na zasadzie społecznej "non profit".
Postanowieniem z dnia 18 października 2016r. referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 793/16 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 18 października 2016 r.
Skarżące stowarzyszenie pismem z dnia 3 stycznia 2017 r. wniosło zażalenie na ww. postanowienie Sądu z dnia 6 grudnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 793/16 odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
W międzyczasie w dniu grudniu 2016 r. skarżące Stowarzyszenie wniosło kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego i umorzył postępowanie w zakresie wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza.
Skarżące stowarzyszenie pismem z dnia 23 marca 2017 r. wniosło zażalenie na ww. postanowienie Sądu z dnia 28 lutego 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.- dalej jako "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie.
Należy stwierdzić, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. (czyli od chwili wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2015 r., poz. 658) żaden przepis prawa nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienia bądź zarządzenia referendarza sądowego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a.
Skoro zażalenie strony było niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia