Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] r. odrzucił skargę C. W. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygnaturze 4/II SA/Po 1723/03. Adwokat J. L., pełnomocnik Skarżącego ustanowiony postanowieniem Sądu z dnia 15 lipca 2008 r. poinformował skarżącego, iż nie widzi podstaw do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2008 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej oraz odrębnym pismem z dnia 9 października 2008 r. wniósł również o przyznanie kosztów pomocy prawnej wymagalnych na podstawie §19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm., dalej jako rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie) albowiem koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Postanowieniem z dnia 14 października 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przyznał pełnomocnikowi wnioskowane wynagrodzenie. W zakreślonym terminie skarżący wniósł sprzeciw. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na podstawie przepisów § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie, w postępowaniu zażaleniowym wyznaczonemu adwokatowi przysługuje stawka minimalna 120 zł., przy czym koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Uwzględniając więc rodzaj i stopień zawiłości sprawy, nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika, na podstawie art. 250 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 260 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym.
/-/ E. Kręcichwost-Durchowska