Uzasadnienie
S. Z. i A. Z. (dalej: "Skarżący"), zastępowani przez zawodowego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, opisaną w rubrum postanowienia. Zaskarżoną decyzją została utrzymana w mocy decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] ustalająca Skarżącym jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wskazanych w decyzji, w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, po 47.748, 30 zł, za udział ½ części (razem 95.496, 60 zł).
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek zawodowy pełnomocnik napisał, że ustalona opłata planistyczna jest znacznych rozmiarów i przekracza możliwości finansowe Skarżących. Niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje znaczną szkodę po stronie Skarżących i spowoduje skutki trudne do odwrócenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wstrzymanie wykonania aktów (czynności) zaskarżonych do sądu administracyjnego stanowi odstępstwo od generalnej zasady wykonalności takich aktów (czynności) i ma na celu ochronę strony skarżącej przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy przez sąd administracyjny. Teoretycznie ochrona tymczasowa obejmuje wszystkie akty i czynności podlegające kontroli sądu administracyjnego (art. 3 § 2 p.p.s.a.), jednak zasadniczo dotyczy tych z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję o ustaleniu opłaty, nadaje się do wykonania w powyższym rozumieniu.
W związku z powyższym Sąd wskazuje, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, czyli że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 337). Twierdzenia strony winny też wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.
Niewskazanie we wniosku takich okoliczności oznacza, co do zasady, brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, uw. 11 do art. 61). Strona skarżąca powinna dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub negatywnych skutków trudnych do odwrócenia zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z 07.04.2005 r., II OZ 201/05, CBOSA). Tym bardziej dotyczy to sytuacji, gdy – tak jak w niniejszej sprawie – strona reprezentowana jest przez zawodowego pełnomocnika.
W związku z powyższym Sąd stwierdza, że nie kwestionuje stanowiska zawartego we wniosku, że ustalona opłata planistyczna jest znacznych rozmiarów. Sąd stwierdza jednak i to, że pełnomocnik w żaden sposób nie uprawdopodobnił w skardze, że uiszczenie ustalonej opłaty sądowej wyrządzi znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sama wysokość opłaty nie jest przesłanką wstrzymania wykonalności decyzji. Pełnomocnik w ogóle nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W szczególności nie wskazał jakichkolwiek dokumentów źródłowych odzwierciedlających sytuację Skarżących - nie podał aktualnych dochodów, ich źródła, ani stanu majątkowego.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdza, że Skarżący nie wykazali okoliczności, które uzasadniałyby konieczność rozważenia udzielenia ochrony tymczasowej.
Biorąc po uwagę powyższe, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji. Na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym.