Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 10 października 1986 r., sygn. akt IV SA 79/86

Teza

1. 1. Nieskazitelność charakteru to nie tylko kwestia niekaralności czy niepopełnienia przestępstwa, to nie tylko ocena danej osoby w kategorii prawnej lecz przede wszystkim jest to sfera etyczno-moralna.

Chodzi tu więc nie o to, czy dana osoba popełniła przestępstwo to jest czyn zagrożony karą w ustawie karnej, lecz o to czy osoba ta w dotychczasowym postępowaniu podejmowała i wykonywała działania obiektywnie oceniane jako naganne pod względem etyczno-moralnym, że w określonej sytuacji osoba ta nie powinna ze względów uczciwości i rzetelności wzmożonych rodzajem posiadanego wykształcenia, charakteru wykonywanego zawodu, pełnionej służby i zajmowanego stanowiska postąpić tak, jak uczyniła.

Przedawnienie ścigania jako kategoria wyłącznie prawna, wykluczająca możliwość pociągnięcia danej osoby do odpowiedzialności karnej, karno-administracyjnej, czy dyscyplinarnej, nie wyłącza zatem brania pod uwagę tego zachowania się przy ocenie etyczno-moralnej jej sylwetki, w tym dokonywanej pod kątem przesłanki nieskazitelnego charakteru z art. 65 pkt 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze /Dz.U. nr 16 poz. 124/. /por. druga część uchwały Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 1984 r. III AZP 6/84 - OSNCP 1985 nr 8 poz. 105/.

2. Dla dokonania ustaleń i ocen, czy kandydat daje rękojmię co do prawidłowego wykonywania zawodu adwokata, nie wystarczy powołać się na sam fakt internowania lecz należy wykazać konkretne przyczyny jego internowania i fakty charakteryzujące jego działalność w okresie przed internowaniem, stosując się do wymogów zawartych zwłaszcza w art. 7, art. 77 par. 1 oraz art. 10 par. 1 i art. 81 Kpa.

3. Zakwestionowanie przez Ministra Sprawiedliwości jako organ administracji państwowej odmowy wpisu kandydata na listę adwokatów z powołaniem się na brak przesłanki nieskazitelności charakteru, może nastąpić tylko w razie dowolności takiego ustalenia.