Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił C J S (zwanemu dalej skarżącym) uzupełnienia postanowienia z dnia 8 grudnia 2008 r. (sygn. aklt III SA/Wr 318/08) w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie o oddaleniu wniosków dowodowych. Niniejsze postanowienie zawierało pouczenie, że nie przysługuje na nie żaden środek zaskarżenia.
Powyżej wskazane postanowienie wraz z pouczeniem zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu [...] (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 279).
Pismem z dnia [...], nadanym w Urzędzie Pocztowym "[...]" w dniu [...] skarżący wniósł na w/w postanowienie (wbrew treści pouczenia) zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie.
Podkreślenia również wymaga, że jakkolwiek art. 194 p.p.s.a. stanowi, że zażalenia przysługują na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, to jednak z przepisów szczególnych wynika, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego tj. na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1), co potwierdza treść art. 198 p.p.s.a.
Bezspornym jest natomiast, iż w świetle przepisów regulujących procedurę sądowoadministracyjną zażalenie na postanowienie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia nie przysługuje.
Stosownie zatem do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a zażalenie wnioskodawcy jako niedopuszczalne należało odrzucić.