Uzasadnienie
Skoro strona K. O., dysponuje przyznanym jej na mocy prawomocnego postanowienia z 12/5/2016 r. III SA/Wa 683/16 prawem pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego z urzędu i zwolnienia od kosztów sądowych (czyli dysponuje prawem pomocy w zakresie całkowitym), to wniosek Strony z 29/12/2017 r. o zwolnienie od kosztów sądowych (i, ewentualnie, ustanowienie pełnomocnika z urzędu) nie mógł zostać uwzględniony. Z tych powodów na podstawie art. 249a w zw. z art. 246 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz 1369, ze zm., dalej jako u.p.p.s.a), należało umorzyć – jako bezprzedmiotowe – postępowanie. Nie jest bowiem możliwe przyznanie Stronie prawa pomocy w szerszym zakresie, niż ten, którym dysponuje. W szczególności, w uzasadnieniu d o projektu nowelizacji, którym dodano art. 249a, podano jako przykład zbędnego rozpoznania wniosku sytuację, gdy po złożeniu wniosku na urzędowym formularzu strona uiści należny wpis w sprawie lub, gdy strona złoży wniosek w sprawie, do której mają zastosowanie ustawowe zwolnienia od kosztów sądowych, wynikające z art. 239 p.p.s.a. albo dysponuje już prawem pomocy (por uzasadnienie do art. 1 pkt 66 noweli z kwietnia 2015 r., zob. druk sejmowy nr 1633, VII kadencja, uzasadnienie, s. 32).
Skoro nie jest możliwe przyznanie Skarżącej prawa pomocy w szerszym zakresie, niż to zostało uczynione już w sprawie, to kwestię czy prawo to zostało skonsumowane (i w jakim zakresie) skarżąca powinna rozstrzygnąć we własnym zakresie z właściwym organem samorządu zawodowego pełnomocnika z urzędu, w niniejszej sprawie – z Krajową Radą Doradców Podatkowych.
Brak jest bowiem kompetencji, przewidzianych w ustawie, do przyznania, powtórnego, Stronie prawa, które zostało już jej przyznane i nie zostało cofnięte.