Uzasadnienie
Skarżąca – K. O. pismem z dnia 20 czerwca 2016 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. do czasu rozpoznania skargi przez Sąd.
W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wyjaśniła, że podjęcie działań mających na celu wykonanie decyzji o nałożeniu na nią podatku z racji dziedziczenia po jej zmarłym mężu, przed rozpoznaniem skargi jest bezprawne. Ponadto stwierdziła, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd naraża ją na koszty związane zarówno z upomnieniem, jak i postępowaniem egzekucyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że wniosek Skarżącej, pomimo wyraźnego wskazania, że dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W., należało potraktować jako żądanie wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. Powyższe jest konsekwencją okoliczności, że decyzja organu odwoławczego utrzymuje w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego i jako decyzja ostateczna podlega wykonaniu.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę informacje i dokumenty dołączone przez Skarżącą do wniosku o przyznanie prawa pomocy i doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.
Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i zdrowotnej. Jedynym dochodem Skarżącej jest renta w wysokości ok. 900 zł. Uzyskiwany dochód w całości przeznaczany jest na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych Skarżącej.
W tych okolicznościach Sąd uznał, że Skarżąca wykazała konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.