Uzasadnienie
Skarżący G. S., na urzędowym formularzu PPF z 24/11/2016 r. zwrócił się ponownie o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu formularza ponowił argumentację wyrażoną w uprzednio składanych dokumentach oraz wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zwrócił się nadto o "zwolnienie z obowiązku uiszczania dalszych 400 zł".
Skarżący powołał się na złożone w sprawie o sygn.. III SA/Wa 1112/15 dokumenty.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz 718, ze zm., dalej jako u.p.p.s.a), stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo częściowym (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Skarżący został pouczony o (pozostałych) zasadach przyznawania prawa pomocy w uprzednio doręczonym mu postanowieniu, zatem referendarz sądowy odstąpił od wyjaśniania tych kwestii w niniejszym postanowieniu.
Referendarz sądowy odstąpił również od weryfikowania sytuacji majątkowej, finansowej i życiowej strony Skarżącej, skoro została ona przedstawiona nie tylko w treści formularza PPF, ale także w treści akt administracyjnych sprawy oraz – co najistotniejsze – zbadana w wydanym 8 grudnia 2016 r. postanowieniu. Podejmując tą decyzję urzędnik sądowy ma na względzie okoliczności powołane w postanowieniu z [...] grudnia 2016 r.
Wniosek o zwolnienie od "pozostałych 400 zł" jest wyrazem niezrozumienia przez Skarżącego sentencji postanowienia z 30/12/2016 r., na mocy której Skarżący został zwolniony od wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł, która już uiścił w dniu 16 października 2016 r. (k. 11 akt sądowych). Innych w y m a g a l n y c h kosztów sądowych na obecnym etapie postępowania – nie ma: jeżeli wystąpią Skarżący będzie mógł zwrócić się o zwolnienie od ponoszenia ich. Referendarz sądowy nie może zwolnić Strony od uiszczonej już opłaty 100 zł, ponieważ czyniąc ten wydatek Strona wykazała zdolność do uiszczenia wspomnianej kwoty. Obecnie Skarżący nic już nie musi płacić za rozpoznanie skargi przez Sad I instancji.
Zważywszy, że z wymaganej kwoty wpisu od skargi Strona uiściła już 100 zł, zwolnienie dotyczy pozostałej kwoty, tj. 300 zł (wymagany wpis od skargi w kwocie 400 zł pomniejszony o uiszczone przez Skarżącego 100 zł). Skoro na Skarżącym nie ciążą wymagalne koszty sądowe, ponieważ został już zwolniony od kwoty 300 zł (, tj. powyżej uiszczonej kwoty 100 zł, o czym wyżej), to procedowanie w tym zakresie jest już niecelowe, strona bowiem zapłaciła wszystkie wymagalne (na obecnym etapie postępowania) w sprawie koszty sądowe, tj. wpis od skargi w kwocie 100,- zł. Dlatego należało, na podstawie art. 249a w zw. z art. 246 § 3 u.p.p.s.a), umorzyć postępowanie o prawo pomocy, ponieważ nie istnieją (obecnie) koszty sądowe, które Skarżący mógłby ponieść.
Referendarz sądowy zadecydował o ustanowieniu Skarżącemu pełnomocnika mając na uwadze zalecenia wyrażone w postanowieniu Sądu z 8 grudnia 2016 r. III SA/Wa 1112/15. Wobec tych wskazań drugorzędne jest, że w postępowaniu przed Sądem I instancji 1. nie obowiązuje przymus adwokacki;
2. strona działająca bez pełnomocnika ma znaczące gwarancje ochrony procesowej (w porównaniu z tą działającą z pomocą pełnomocnika - art. 6, art. 13, art. 134 u.p.p.s.a.), 3. udział pełnomocnika w sprawie nie zmienia (zwiększa) zakresu analizy sprawy przez Sąd, który bada sprawę a niezależnie od postawionych zarzutów.
Z tych powodów referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 2, § 3, art. 246 § 1 pkt 1 i 2 u.p.p.s.a., uznał, jak w sentencji.