Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie zaś do treści art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Błędne wpisanie przez referendarza sądowego w uzasadnieniu postanowienia na stronie trzeciej, wiersz drugi, wyraz pierwszy – słowa "jest" (prawidłowo powinno być "była") nosi niewątpliwie znamiona oczywistej omyłki pisarskiej, która podlega sprostowaniu na podstawie powołanego art. 156 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 i § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.