Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał K. P. – Skarżącemu w niniejszej sprawie, prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych na pełnomocnika Skarżącego wyznaczyła doradcę podatkowego M. K..
W dniu 12 października 2007 r. do Sądu wpłynęło pełnomocnictwo udzielone doradcy podatkowemu przez skarżącego.
Z kolei pismem z 21 listopada 2007 r. pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków. Jednocześnie z wnioskiem, pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od wydanego w niniejszej sprawie wyroku oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.
Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2008r. referendarz sądowy tutejszego Sądu przyznał wnioskodawcy wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 120 zł.
Pismem z dnia 5 września 2008r., dochowując ustawowego terminu, doradca podatkowy M. K. złożył sprzeciw od powyższego postanowienia, w którym wniósł o przyznanie kwoty 180 zł stanowiącej 75 % kwoty 240 zł przysługującej za sporządzenie skargi kasacyjnej doradcy podatkowemu, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji oraz o przyznanie kwoty 59,81 zł stanowiącej równowartość wydatków poniesionych przez pełnomocnika, które zostały szczegółowo wyszczególnione w dołączonym do sprzeciwu zestawieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "ppsa", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne wniesienie sprzeciwu powoduje usunięcie z obrotu prawnego orzeczenia referendarza sądowego, tj. postanowienia z dnia 27 sierpnia 2008r. Jest ono traktowane – pod względem skutków prawnych – jako nieistniejące.
Zgodnie z art. 250 ppsa doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075, dalej - "rozporządzenie"). Zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 2 tegoż rozporządzenia, wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji - 75% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna.
Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Mając na uwadze udokumentowane przez pełnomocnika wydatki w kwocie 59,81 zł oraz kwotę wynagrodzenia w wysokości 180 zł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał doradcy podatkowemu M. K. od Skarbu Państwa łącznie kwotę 239,81 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.