Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). Powyższy przepis, z mocy art. 166 p.p.s.a, ma odpowiednie zastosowanie do postanowień.
Wykładnia językowa ww. przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, wyd. 4).
W niniejszej sprawie, w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 lipca 2013 r. (sygn. akt III SA/Wa 2820/12), wskutek oczywistej omyłki, błędnie określono sygnaturę orzeczenia jako: "Sygn. akt III SA/Wa 2820/13". Z akt sprawy bezsprzecznie natomiast wynika, iż prawidłowa sygnatura postanowienia powinna brzmieć: "Sygn. akt III SA/Wa 2820/12". Nie budzi wątpliwości, że błędne oznaczenie tej sygnatury stanowiło oczywistą omyłkę w rozumieniu art. 156 § 1 P.p.s.a, którą należało wyeliminować niniejszym postanowieniem.
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 166 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.