Uzasadnienie
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, wnioskowanym przez stronę, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego.
K. G.., dalej jako strona, złożyła, na formularzu PPF z 15 listopada 2011 r., wniosek o przyznanie prawa pomocy. Strona powołała się, w obszernych i wieloznacznych wywodach, na złą sytuację materialną oraz zdrowotna., brak dochodu, poczucie samotności.
Postanowieniem z 23 listopada 2011 r. strona została zwolniona od kosztów sądowych.
Strona, pismem z 17 maja 2012 r., sprecyzowała zakres uprzednio złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, stwierdzając, że nieprzyznanie jej adwokata "(...) oznacza, ze naruszono rozprawę". Zaznaczyła brak świadomości co do tego, ze działała bez adwokata.
Referendarz sądowy uznał, że wobec wyczerpującej dokumentacji dotyczącej osoby skarżącego, a zgromadzonej w aktach sprawy, stanu jego kondycji życiowej (od śmierci matki nie otrzymuje żadnych świadczeń i nie posiada, żadnych dochodów, poza 60 m² drewnianym domem mieszkalnym nie posiada żadnego innego majątku), wieku i zdolności do zmiany położenia ekonomicznego, nie istnieje potrzeba aktualizacji danych zawartych w złożonym już w listopadzie formularzu PPF poprzez powtórne wezwanie o nadesłanie nowego formularza z jednoznacznie zakreślonym zakresem wniosku. Co do zasady, referendarz sądowy podziela ocenę sytuacji majątkowej i zdolności strony do pokrycia kosztów sądowych w sprawie wyrażoną w postanowieniu z 23 listopada 2011 r. III SA/Wa 2439/11. Uznanie braku zdolności skarżącego do poniesienia kosztów wpisu w wysokości 100,- zł oznacza zarazem niezdolność skarżącego do zgromadzenia najniższych nawet kosztów działania pełnomocnika w sprawie.
Zarazem referendarz sądowy wskazuje, ze istnieje ustalona linia orzecznicza, co do zdolności wygospodarowania przez skarżącego środków na pokrycie kosztów działania pełnomocnika. Referendarz sądowy zaznacza, ze z treści nadsyłanych pism przez skarżącego wynika brak zrozumienia znaczenia wniosków składanych podczas rozprawy oraz wola "powtórki rozprawy z 11.05.2012 r.i zmianę składu sędziowskiego".
Mając powyższe na uwadze, referendarz sądowy, na podstawie art. 243 §1 w związku z art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 u.p.p.s.a. zadecydował, jak w sentencji.