Uzasadnienie
Postanowieniem z 2 marca 2012 r., sygn. III SA/Wa 238/12 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącemu M.P. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. na pełnomocnika Skarżącego został wyznaczony radca prawny K.N..
Pismem z 22 listopada 2012 r. radca prawny K. N. wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. W piśmie radca prawny K. N. poinformował o sporządzeniu opinii o braku podstaw do sporządzenia oraz wniesienia skargi kasacyjnej.
Pismem z 30 listopada 2012 r. r. pr. K.N. został wezwany do wykazania, że przedmiotowa opinia został przekazana Skarżącemu.
Przy piśmie z 10 grudnia 2012 r. r.pr. K. N. nadesłał dowód nadania w urzędzie pocztowym opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej - "rozporządzenie").
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).
Stosownie do § 15 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 -4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie natomiast do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie.
W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej, radca prawny K. N. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2012 r. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.