Uzasadnienie
Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 i 24 grudnia 2009 r. Skarżąca – B.C., została wezwana dwoma pismami z 31 grudnia 2009 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, gdyż pod nadesłaną skargą widniała jedynie kopia podpisu oraz do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W wezwaniach pouczono, że nieuzupełnienie ww. braku oraz nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi.
Oba wyżej wymienione wezwania Skarżąca otrzymała w dniu 27 stycznia 2010 r. (k. 16 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu upływał 3 lutego 2010 r. (środa).
Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do dnia 15 lutego 2010 r. skarżąca, mimo pouczenia, nie uiściła należnego wpisu. W wyznaczonym terminie nadesłała własnoręcznie podpisany egzemplarz skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w odpisie zarządzenia skierowanego do Skarżącej w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do uiszczenia należnego wpisu.
Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 28 stycznia 2010 r. i upłynął z dniem 3 lutego 2010 r. (środa). Wpis od skargi w sprawie niniejszej nie został uiszczony we wskazanym terminie.
Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji.