Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. K. – dalej jako "Skarżąca", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] maja 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za [...] czerwca 2010 r. oraz [...] lipca 2010 r.
W dniu 18 marca 2013 r. Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu, wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca wyjaśniła, że ma [...] lat i jest osobą schorowaną, porusza się przy pomocy laski tylko po mieszkaniu. Nie może podróżować do W. na rozprawę sądową, znajduje się pod opieką [...] i na jej prośbę [...] pomogła sporządzić wniosek. Skarżąca nie była na rozprawie więc nie wiedziała, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upływa po siedmiu dniach. Skarżąca otrzymuje bardzo skromną emeryturę i nie stać jej na fachową pomoc prawną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 85 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej jako "P.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. – strona powinna złożyć wniosek w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 4 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek.
Podnieść zatem należy, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się to bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., FZ 63/04, niepubl.). Przykładowo do takich okoliczności można zaliczyć nagłą chorobę, która uniemożliwi posłużenie się nawet innymi osobami np. dorosłym domownikiem, klęskę żywiołową lub też zdarzenie nagłe, którego strona nie mogła przewidzieć i zabezpieczyć się przez jego skutkami.
Stwierdzić należy, że wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 lutego 2013 r. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem Skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy.
Zdaniem Sądu przekroczenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 lutego 2013 r. r., nie zostało spowodowane trudnymi do przezwyciężenia przeszkodami. Skarżąca w zawiadomieniu o rozprawie wyznaczonej na dzień 20 lutego 2013 r. została pouczona, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 P.p.s.a.), przy czym oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu (art. 83 § 3 P.p.s.a.). Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie tego terminu, jak również złożenie wniosku przed ogłoszeniem wyroku, są czynnościami bezskutecznymi. Zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia Sądu pierwszej instancji.
Zgodnie z aktami sprawy (karta nr 47 akt sądowych) Skarżącej doręczono zawiadomienia o rozprawie w dniu 10 stycznia 2013 r. Trudno się więc zgodzić z oświadczeniem Skarżącej, że nikt nie przysłał jej informacji o terminie do wniesienia przedmiotowego wniosku.
Sąd nie kwestionuje trudnej sytuacji zdrowotnej i materialnej Skarżącej. Zauważa jednak, że skoro Skarżąca mogła złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 lutego 2013 r. z uchybieniem terminu, to mogła taki sam wniosek złożyć w terminie, niezależnie od jej obecności na rozprawie, a Skarżąca nie dochowała należytej staranności przy składaniu przedmiotowego wniosku.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.