Uzasadnienie
Sad, postanowieniem z 4 sierpnia 2011 r. III SA/Wa 1542/11, przyznał J.P. prawo pomocy w zakresie całkowitym
Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 13 września 2011 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczył adw. P.W..
Pełnomocnik skarżącego, w dniu 20 września 2011 r., udzielił substytucji A.G..
Substytut na rozprawie w dniu 14 lutego 2012. poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu, zaznaczając, że nie zostały one uiszczone przez stron skarżącą.
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – reprezentowanie przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną.
Zdaniem referendarza sądowego niekwestionowany w sprawie jest udział pełnomocnika, co znajduje odzwierciedlenie nie tyle w wyroku i treści sentencji, ile w protokole rozprawy.
Referendarz sądowy wskazuje, że za reprezentowanie skarżącego przed Sądem I instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stawkę oblicza się na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm, w którym ustawodawca uzależnił wysokość stawki od wartości przedmiotu sprawy. Kwota sporu wynosi w sprawie 800,- zł zatem wynagrodzenie należy oznaczyć z zastosowaniem współczynnika z § 6 pkt 2 rozporządzenia na kwotę 180,- zł Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.