Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 29 lipca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1319/10

Uzasadnienie

1. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, Skarżący J. L. wniósł pismo nazwane zażaleniem, które zgodnie z jego treścią zostało potraktowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. W piśmie tym wskazał, że jest w bardzo złej sytuacji finansowej. Jest zrujnowany finansowo przez dłużnika tj. I. Sp. z o.o., który nie zapłacił Skarżącemu wynagrodzeń, w łącznej wysokości ponad 550.000 zł z odsetkami. Skarżący jest największym wierzycielem spółki, a jednocześnie zmuszony jest do płacenia jej zobowiązań podatkowych. Dłużnik od stycznia 2006 r. nie wydał Skarżącemu świadectwa pracy, co uniemożliwia mu podjęcie pracy zgodnie z kwalifikacjami. Wskazał również, iż złożył obecnie do WSA w Warszawie kilka skarg a ich liczba łącznie może wynosić ponad 10. Dodatkowo bank wystawił tytuły egzekucyjne na kwotę ponad 90.000 zł. Od czerwca 2010 r. Skarżący – z uwagi na zakończenie umowy zlecenia - nie ma zatrudnienia. Skarżący przedstawił wezwanie do zapłaty oraz wyrok zaoczny z [...] maja 2010 r.

2. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący przesłał wypełniony formularz PPF, w którym zaznaczył że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną D. Do swojego majątku zaliczył jedynie mieszkanie o pow. ok. 30 m². Spłaca kredyt, którego rata miesięczna wynosi 800 zł (do spłaty pozostało 35.000 zł). Oświadczył, że nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Żona Skarżącego posiada natomiast mieszkanie i garaż. Pobiera emeryturę w wysokości 1.352 zł, która jest w chwili obecnej jedynym źródłem utrzymania Skarżącego i jego żony. Skarżący wyjaśnił, że uzyskanie zeznań podatkowych żony jest – z uwagi na jej pobyt w G. – niemożliwe. Wydatki na mieszkanie wynoszą w okresie letnim 330 zł (woda, ścieki, fundusz remontowy, fundusz eksploatacyjny, abonament c.o.), w okresie zimowym dochodzą do tego opłaty za c.o. w wysokości 250 zł miesięcznie. Dokumentacja dotycząca zajęcia praw majątkowych na poczet zaległości podatkowych jest obszerna. Skarżący nie jest w stanie skompletować jej w tak krótkim czasie. Skarżący nadesłał wyciąg z rachunku bankowego, wezwania do zapłaty.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

1. 3. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie.
2. 4. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
3. 5. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi 100 zł i jest to jedyny wymagany na tym etapie postępowania koszt sądowy. Jednocześnie w czterech innych sprawach toczy się w stosunku do Skarżącego postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.
4. 6. Skarżący nie wypełnił należycie wezwania referendarza sądowego. Nie nadesłał mianowicie wyciągów z rachunku bankowego. Przesłał jedynie jedną (z dwóch) stronę wyciągu za okres od 14 października do 13 listopada 2009 r., czego nie można uznać za wykonanie wezwania. W wezwaniu tym zobowiązano bowiem Skarżącego do przedłożenia wyciągów za ostatnie 3 miesiące. Skarżący nie nadesłał zeznań podatkowych żony, przez co nie uprawdopodobnił że jedynym jej źródłem dochodu jest emerytura. Jednocześnie Skarżący nie może tłumaczyć się faktem pobytu żony w G. Skoro wystąpił on z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, w jego interesie jest zapewnienie sobie dostępu do dokumentacji obrazującej sytuację finansową. Zwłaszcza, że złożony w niniejszej sprawie wniosek nie jest pierwszym jaki Skarżący składa. Skarżący nie udokumentował wysokości bieżących wydatków, argumentując że codziennie poszukuje pracy. Tymczasem referendarz sądowy zażądał dokumentów, których zebranie nie powinno nastręczać Skarżącemu trudności, nawet przy uwzględnieniu faktu poszukiwania pracy. W jego posiadaniu powinny bowiem znajdować się takie dokumenty jak faktury za energię, gaz, telefon, rozliczenia z tytułu czynszu. Skarżący nie ujawnił także wysokości dochodu uzyskanego z zakończonej 31 maja 2010 r. umowy zlecenia. Nie uprawdopodobnił także faktu istnienia zaległości w spłacie kredytu mieszkaniowego.

Tym samym Skarżący nie wykazał w sposób bezsprzeczny i nie budzący wątpliwości, że jego sytuacja materialna uniemożliwia mu poniesienie kosztów sądowych. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.