Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę K. M., albowiem Skarżący nie uiścił wpisu od skargi w zakreślonym terminie.
Pismem z dnia 04 listopada 2010 roku Skarżący wniósł o "przywrócenie wszelkich terminów związanych z niniejszym postępowaniem ze szczególnym uwzględnieniem przywróceniem terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych".
W uzasadnieniu żądania Wnioskodawca wyjaśnił, że "ma tragiczną sytuację finansową, niezawinioną przez niego, lecz przez nieodpowiedzialność i prawołomność urzędników ARiMR".
Wniosek Skarżącego zarejestrowano, jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (k. 118 akt sądowych) i na podstawie art. 87 §2 w związku z art. 49 §1 p.p.s.a. zobowiązano Wnioskodawcę do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
W odpowiedzi Skarżący podtrzymał wniosek o przywrócenie "wszelkich terminów w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Po 828/09". Jednocześnie wyjaśnił, iż "w dniu 13 grudnia 2010 roku nie posiadał nawet minimalnych środków finansowych na wysłanie pism w wymaganym 7-dniowym terminie. Jednocześnie nie mógł złożyć tych pism w biurze podawczym sądu, bowiem przejazd środkami transportu publicznego jest w jego przypadku droższy od wysłania listu pocztą". Do pisma Skarżący załączył wniosek o prawo pomocy złożony na przesłanym mu formularz.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie wyjaśnić należy, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostało ograniczone żadnym terminem. Zgodnie z art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 20002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Z okoliczności sprawy wynika, że Skarżący nie uiścił wpisu od skargi w zakreślonym terminie. Dlatego żądanie "przywrócenia wszelkich terminów w sprawie", złożone po doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi, zakwalifikowano jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Wniosek okazał się nieuzasadniony, gdyż okoliczności powołane przez Skarżącego nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu.
Dowody zgromadzone w aktach administracyjnych wskazują, że pismem z dnia 20 września 2010 roku Skarżący został wezwany do wykonania, w terminie 7 dni, zarządzenia Sądu z dnia 25 stycznia 2010 roku, tj. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100zł (k. 99 akt sądowych). Wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 29 września 2010 roku (k. 100 akt sądowych). W konsekwencji końcowy termin na uiszczenie wpisu od skargi przypadał na dzień 05 października 2010 roku (k. 109-110 akt sądowych).
W tej sytuacji okoliczności (brak środków finansowych na wysłanie listu poleconego, czy brak środków na uiszczenie opłaty za przejazd środkami komunikacji publicznej) datowane na dzień 13 grudnia 2010 roku nie mogą wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu, który uległ zamknięciu ponad miesiąc wcześniej (z dniem 05 października 2010 roku). Podkreślić ponadto należy, że jeszcze przed wystąpieniem okoliczności, na które powołuje się Skarżący, bo 28 października 2010 roku, doręczono Wnioskodawcy postanowienie o odrzuceniu skargi (k. 115 akt sądowych).
W okolicznościach niniejszej sprawy o zasadności wniosku nie może przesądzać także założenie, iż Skarżący omyłkowo określił datę wystąpienia przyczyny uchybienia terminu. Z akt sprawy wynika, że jeszcze przed zamknięciem terminu na uiszczenie wpisu od skargi, tj. w dniu 05 października 2010 roku, Skarżący w biurze podawczy Sądu złożył pismo do niniejszej sprawy (k. 101 akt sądowych). Stąd argumentacja wniosku nie usprawiedliwia zgłoszonego żądania nawet, jeśli przyjąć, że dotyczy ona okresu, gdy termin na uiszczenie opłaty był otwarty.
W konsekwencji uznać należało, że argumentacja przedstawiona we wniosku nawet najmniejszym stopniu nie uprawdopodabnia twierdzenia o braku winy w uchybieniu terminu. Dowody zgromadzone w aktach sprawy w sposób oczywisty wskazują, że okoliczności, na które powołuje się Skarżący, nie wystąpiły.
Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że brak środków na uiszczenie wpisu od skargi nie jest przeszkodą, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002r., V SA 793/02, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Brak środków na uiszczenie kosztów sądowych jest przesłanką przyznania prawa pomocy i nie może skutecznie usprawiedliwiać wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Podkreślić również należy, że wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie został prawomocnie oddalony postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2010 roku (k.88-91 akt sądowych).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 §1 oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia