Uzasadnienie
Skarżący R. P. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego i adwokata.
Postanowieniem z dnia 04 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił stronie przyznania prawa pomocy, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 roku, sygn. II GZ 420/12, oddalił zażalenie strony skarżącej.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu Skarżący złożył w dniu 23 stycznia 2013 roku kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie wskazanego przez niego radcy prawnego (k. 72 i 74-75 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 27 marca 2013 roku skarga została odrzucona (k. 78 akt sądowych). Wpis od skargi nie został uiszczony.
W terminie otwartym na wniesienie skargi kasacyjnej Skarżący ponownie zażądał zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu (pismo z dnia 25 kwietnia 2010 roku, k. 88 oraz 94-95 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 04 września 2012 roku w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy wywołuje skutek prawomocnego orzeczenia sądu w zakresie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 zwana dalej p.p.s.a.).
Postanowienia dotyczące prawa pomocy nie są orzeczeniami kończącymi postępowanie przed sądem. Na podstawie art. 165 p.p.s.a. orzeczenia w tym przedmiocie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociaż byłby prawomocne. Ponieważ wniosek strony skarżącej – o przyznanie prawa pomocy został już rozstrzygnięty prawomocnym orzeczeniem Sądu, to ponownie złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy należy rozpatrzyć w kontekście normy art. 165 p.p.s.a., a więc ustalić czy po wydaniu przez Sąd wspomnianego postanowienia nastąpiła zmiana okoliczności umożliwiająca przyznanie stronie prawa pomocy.
Analiza znajdujących się w aktach sprawy wniosków o przyznanie prawa pomocy, pozwala z przekonaniem stwierdzić brak podstaw do zmiany wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.
Skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy, gdyż nie wykazał on, ani wysokości przychodów, ani kosztów utrzymania koniecznego, a jego oświadczenie majątkowe, pomimo wyczerpania trybu z art. 255 p.p.s.a., zawiera jedynie ogólnikowe twierdzenia o utrzymywaniu się z pożyczek od różnych osób fizycznych i prawnych, które należy traktować jako równoważne z brakiem wyjawienia źródeł pozyskiwania środków na zapewnienie koniecznego utrzymania.
Składając kolejne żądanie przyznania prawa pomocy Wnioskodawca nie ustosunkowuje się do wątpliwości, jakie budzi wcześniej złożone oświadczenie majątkowe. Skarżący wskazuje, że utrzymuje się z żebractwa (100 zł - 500 zł miesięcznie), lecz pomija, że w dniu 29 marca 2013 roku do Wydziału III tutejszego Sądu wpłynęła skarga podmiotu "A" Sp. z o.o. w organizacji (sygn. akt III SA/Po 516/13), którą reprezentuje właśnie R. P. Skarżący ma świadomość braków składanych oświadczeń majątkowych, gdyż z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie, tak jak i w niniejszej sprawie, oddalał zażalenia wnoszone na orzeczenia dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy. Tymczasem kolejne oświadczenie majątkowe jest nadal niepełne i budzi takie same wątpliwości.
W efekcie stwierdzić należy brak przesłanek do zmiany postanowienia WSA z dnia 04 września 2012 roku w sposób żądany przez Skarżącego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 165 w związku z art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.