Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] r. uchylił decyzję Wojewody [...] i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...]. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zameldowania oraz czynność materialno – techniczną Prezydenta Miasta [...] r. zameldowania na pobyt stały AMK w lokalu nr [...]
AK pismem z dnia 1 lipca 2010 r. zwróciła się z własnoręcznie sporządzonym wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Zarządzeniem Sądu z dnia 24 listopada 2010 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącej do wyjaśnienie, czy podtrzymuje wniosek, a jeśli tak, to zobowiązano go do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie skargi kasacyjnej, wykazanie, że zachowany został siedmiodniowy termin do złożenia wniosku. Ponadto zobowiązano pełnomocnika do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących brak winy w uchybieniu terminu.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik oświadczył, że nie stwierdził podstaw do złożenia skargi kasacyjnej i w związku z tym nie uzupełnił wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia (pismo z dnia 3 listopada 2010 r. – k. 247-248 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Każda czynność procesowa obarczona jest terminami. Gdy strona terminu nie dotrzyma, może wnosić o jego przywrócenie. Do warunków przywrócenia terminu, poza tym, że dokonuje się go na wniosek należą, dokonanie spóźnionej czynności (art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a., złożenie wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny spóźnienia (art. 87 § 1 p.p.s.a.) oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i art. 86 § 1 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu strona skarżąca przesłanek tych nie spełniła.
Na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, pełnomocnik zainteresowanej oświadczył, że nie stwierdził podstaw do jej złożenia, a co za tym idzie nie uzasadniał wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, a więc nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, czym nie wyczerpał przesłanek art. 87 § 2 i art. 86 § 1 p.p.s.a.
Po drugie pełnomocnik nie dokonał czynności, której terminowi strona skarżąca uchybiła, a zatem nie wniósł skargi kasacyjnej. Tymczasem składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej kasator zobowiązany był dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.), czyli w rozpatrywanym przypadku zobligowany był do wniesienia w zakreślonym przez Sąd w zarządzeniu z dnia 24 listopada 2010 r. terminie skargę kasacyjną (zob. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 17 lipca 2009 r., sygn. III SA/Wr 492/07; postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. II OZ 1175/09).
W związku z nieuzupełnieniem w oznaczonym terminie braków formalnych skargi na podstawie wskazanych przepisów postanowiono jak w sentencji.