Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku z dnia 7 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 869/12 wydanego w sprawie ze skargi J.J. na decyzję [....] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 19 marca 2012 r. nr [....] w przedmiocie choroby zawodowej.
Pismem z dnia 27 stycznia 2014 r. skarżący wystąpił do Sądu o "wydanie sentencji oraz uzasadnienia z posiedzenia Sądu, które odbyło się w dniu 21 stycznia 2014 r."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
W myśl art. 163 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., póz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a) postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom.
Należy zatem zauważyć, że na rozprawie w dniu 21 stycznia 2014 r. Sąd ogłosił postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r. Od wspomnianego postanowienia nie służy jednak ani skarga kasacyjna (art. 173 § 1 p.p.s.a.), ani zażalenie (art. 194 § 1 p.p.s.a.). Stanowisko to potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt l OZ 31/13. Skoro zatem nie podlega ono odrębnemu zaskarżeniu, to nie wymaga również uzasadnienia (por. postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II OZ 537/09).
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 141 § 1 pkt 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.
Postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w przyznał skarżącemu J.J. prawo pomocy - w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego - w sprawie z jego skargi na decyzję [....] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 19 marca 2012 r., nr [....] w przedmiocie choroby zawodowej. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego radcę prawnego M.H. (k. 190).
W piśmie procesowym z dnia 28 czerwca 2013 r. skarżący oświadczył, że "wypowiada pełnomocnictwo ustanowionemu pełnomocnikowi z urzędu" i jednocześnie "nie wnosi o ustanowienie innego pełnomocnika z urzędu do czasu zmiany sytuacji materialnej" (k. 193).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. póz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
W ocenie Sądu przepis ten należy interpretować szeroko, nie ograniczając pojęcia "okoliczności" wyłącznie do oceny sytuacji majątkowej strony. Jednocześnie należy zauważyć, iż strona, której udzielono prawa pomocy, może sama zrzec się tego uprawnienia, a zatem złożyć wniosek o cofnięcie przyznanego prawa pomocy (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 636).
W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek, w którym zrezygnował z fachowej pomocy przyznanej przez Sąd. Oświadczył ponadto, że nie wnosi o przyznanie innego pełnomocnika z urzędu. W takiej sytuacji można mówić o zmianie okoliczności w rozumieniu art. 249 p.p.s.a., bowiem podstawową przesłanką przyznania prawa pomocy jest wniosek strony, a ten został w istocie wycofany.
Stanowisko to potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2013 r, sygn. akt l OZ 109/13, niepubl.).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 263 w zw. z art. 249 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.