Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 28 lipca 2026 r., sygn. akt III SA/Kr 692/26

Uzasadnienie

1. 1. W dniu 28.08.2022 r. funkcjonariusz Straży Miejskiej Miasta Krakowa wydał dyspozycję usunięcia samochodu osobowego Skoda o numerze rejestracyjnym [...] z ul. Łobzowskiej, na wysokości numeru 67, w Krakowie. W oparciu o dane z bazy CEPIK ustalono, że właścicielem powyższego pojazdu jest Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej "MWINB" lub "strona skarżąca"). W rubryce "informacje o kryteriach zapytania" – zapytano o stan bazy CEPIK na datę 28.08.2022 r.; godz. 23:59:00. Pojazd ten, zgodnie z dyspozycją Straży Miejskiej został odholowany na parking strzeżony.
2. 2. W dniu 30.08.2022 r. pracownik MWINB – Ł. B., odebrał w.w. pojazd z parkingu. W dokumencie "zezwolenie na odbiór pojazdu z parkingu strzeżonego", jako powód usunięcia pojazdu 28.08.2022 r. - wskazano art. 130a par. 1 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym (dalej "p.r.d."), tj. pozostawienie pojazdu w miejscu obowiązywania znaku, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela oraz art. 92 k.w. – niestosowanie się do znaku B-36 z tabliczką T-24.
3. 3. Pismem z 14.11.2022 r. Zarząd Dróg Miasta Krakowa (ZDMK) zawiadomił Ł. B. oraz MWINB o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia wysokości kosztów powstałych w związku z usunięciem i przechowywaniem w.w. pojazdu w oparciu dyspozycję funkcjonariusza Straży Miejskiej wydaną 28.08.2022 r.
4. 4. Decyzją z 01.02.2023 r. Prezydent Miasta Krakowa ustalił wysokość kosztów związanych z usuwaniem i przechowywaniem w.w. pojazdu na 596 zł oraz zobowiązał do zapłaty tych kosztów solidarnie Ł. B. oraz właściciela pojazdu, tj. – jak przyjął – Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Krakowie.
5. 5. Po wniesieniu odwołań przez obie strony postępowania, organ I instancji włączył do akt sprawy:
6. a) korespondencję e-mail z 23.08.2022 r., z 27.02.2023 r. oraz z 01.03.2023 r. prowadzoną między pracownikami: spółki Zabezpieczenie Ruchu Drogowego sp. z o.o. (wykonawca prac utrzymaniowych) oraz ZDMK. Z korespondencji tej zasadniczo wynikało, że prace montażu oznakowania B-36 – wynikające z czasowej organizacji ruchu związanej z powtarzalnymi robotami utrzymaniowymi na drogach publicznych Miasta Krakowa (malowanie) - były prowadzone w dniu 23.08.2022 r. od godz. 01:05 do godz. 01:54 (k. 46).

E-mailem z 23.08.2022 r. (k. 45-45v) P. W., pracownik Zabezpieczenia Ruchu Drogowego sp. z o.o. - poinformował m.in. ZDMK oraz Straż Miejską o montażu oznakowania na ulicach K. Wielkiego i H. Sienkiewicza. Pracownik ZDMK zapytał, czy powyżej wskazana informacja o pracach związanych z montażem oznakowania potwierdza również wykonanie oznakowania na ul. Łobzowskiej nr 67. W odpowiedzi na to pytanie, pracownik wykonawcy prac wskazał, że "roboty były wykonywane w ciągu Kazimierza Wielkiego, pl. Axentowicza, Łobzowska".

b) pismo Straży Miejskiej Miasta Krakowa z 28.02.2023 r. informujące, że z dokumentacji tego podmiotu wynika, iż Ł. B. był użytkownikiem przedmiotowego pojazdu, który nie zastosował się do opisanego powyżej oznakowania. Do pisma została załączona dokumentacja fotograficzna obrazująca sporny pojazd zaparkowany nocą przed znakami o zakazie zatrzymywania się w określonych godzinach, 2 miejsca – miejsca parkingowe niedostępne i przed wymalowanymi kopertami dla osób niepełnosprawnych.

6. SKO w Krakowie, po rozpatrzeniu odwołania MWINB decyzją z 26.05.2025 r. (znak SKO.RD/4120/143/2023) uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 01.02.2023 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskazało m.in. na podniesiony w odwołaniu zarzut, iż tymczasowe umieszczenie znaków B-36 i T-24 wymaga m.in. zachowania pięciodniowego okresu zawiadomienia o planowanej zmianie. SKO wskazało, że rolą organu ma być zatem ustalenie, kiedy zostały ustawione znaki B-36 i T-24 oraz wskazanie, na podstawie jakich dowodów okoliczność ta jest stwierdzana.

SKO zaleciło również ustalenie, kiedy osoba, która władała przedmiotowym samochodem zaparkowała go na ul. Łobzowskiej nr 67.

Ponadto organ I instancji miał wyjaśnić, na jakiej podstawie ustalił, że Ł. B. jest osobą, w której władaniu znajdował się przedmiotowy samochód 28.08.2022 r. i w dniach poprzedzających ten dzień.

1. 7. W ponownie prowadzonym postępowaniu, organ I instancji pozyskał do akt:
2. a) pismo Straży Miejskiej Miasta Krakowa z 20.08.2025 r. (k. 118) informujące, że Ł. B. w trakcie odbioru pojazdu przyznał, że był jego użytkownikiem i że to on zaparkował pojazd w zabronionym miejscu;
3. b) kopię notatki urzędowej z 30.08.2022 r. (k. 122) sporządzonej przez Strażnika Miejskiego, gdzie jako użytkownika pojazdu Skoda wskazano Ł. B.;
4. c) pismo Ł. B. z 9.08.2025 r. (k. 124) informujące, że co prawda z racji pełnionej funkcji w ramach MWINB odebrał pojazd z parkingu strzeżonego ale nigdy nie twierdził, że był użytkownikiem tegoż auta.

Ponadto organ I instancji:

1. a) pismem z 14.10.2025 r. (k. 127) zwrócił się do MWINB o wskazanie danych użytkownika w.w. pojazdu, który został zaparkowany w miejscu obowiązywania znaku B-36 z tabliczką T-24, a następnie odholowany. Pismo to pozostało bez odpowiedzi;
2. b) pismem z 12.11.2025 r. (k. 129) poinformował Ł. B., iż z uwagi na brak możliwości jednoznacznego stwierdzenia, że był on użytkownikiem przedmiotowego pojazdu, nie będzie już stroną postępowania.
3. 8. Decyzją z 24.11.2025 r. (nr UN.55003.2.103.2022/1) organ I instancji:
4. - w pkt 1 ustalił wysokość opłaty za usunięcie i przechowywanie pojazdu na 596 zł;
5. - w pkt 2 zobowiązał do zapłaty tej kwoty właściciela auta: Skarb Państwa reprezentowany przez Małopolski Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego, w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

W uzasadnieniu wskazał, że związku z tymczasową zmianą organizacji ruchu w Krakowie, zatwierdzoną projektem nr 886/2022 z 01.07.2022 r., na ul. Łobzowskiej zostały ustawione tymczasowe znaki zakazu parkowania, obowiązujące od 27.08.2022 r. godz.: 20:00 - do 28.08.2022 r. godz.: 20:00. Podał, że z informacji przekazanych przez wykonawcę robót, popartych dokumentacją fotograficzną wynika, że montaż oznakowania odbył się 23.08.2022 r. w godzinach od 01:05 do 01:54.

W ocenie organu, ponieważ pojazd nie został ujęty w spisie pojazdów zaparkowanych przed ustawieniem znaków sporządzonym przez Straż Miejską (spisu takiego brak w aktach – przyp. Sądu) należy domniemywać, że kierowca, parkując pojazd w tym miejscu, był świadomy wprowadzonego zakazu oraz możliwych konsekwencji naruszenia przepisów. Prezydent wskazał również, że z uwagi na brak udzielenia odpowiedzi na wezwanie do wskazania użytkownika pojazdu, decyzję o obciążeniu kosztami usunięcia i przechowywania pojazdu wydano wobec właściciela auta.

1. 8. W odwołaniu MWINB zarzucił naruszenie:
2. a) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 130a ust. 1 pkt 5 p.r.d. w zw. z pkt 3.2.36 i pkt 3.2.37 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3.07.2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach - poprzez błędne przyjęcie, że było zasadne (dopuszczalne) wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, iż umieszczenie znaków B-36 i T-24 nastąpiło bez zachowania pięciodniowego okresu zawiadomienia o planowanej zmianie, wymaganego zgodnie z pkt 3.2.36 i pkt 3.2.37 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3.07.2003 r.;
3. b) art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 130a ust. 10b p.r.d. w zw. z art. 34 kodeksu cywilnego w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 16.12.2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym - poprzez błędne przyjęcie, że w odniesieniu do przedmiotowego pojazdu Skarb Państwa jest reprezentowany przez cyt.: "Małopolski Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego", podczas gdy reprezentantem Skarbu Państwa w odniesieniu do tego pojazdu jest kierownik Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Krakowie, tj. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie, a ponadto nie istnieje jednostka organizacyjna Skarbu Państwa o nazwie: "Małopolski Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego".

MWINB podniósł, że skoro montaż oznakowania odbył się 23.08.2022 r. w godzinach od 01:05 do 01:54, a zakaz postoju rozpoczął obowiązywanie 27.08.2022 r. o godz.: 20:00, to nie zachowano pięciodniowego okresu zawiadomienia o planowanej zmianie, wymaganego zgodnie z pkt 3.2.36 i pkt 3.2.37 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3.07.2003 r. Tym samym, nie było dopuszczalne wydanie dyspozycji usunięcia przedmiotowego pojazdu i zobowiązania do zapłaty opłaty za jego usunięcie i przechowywanie.

1. 9. SKO w Krakowie, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z 01.04.2026 r.:
2. - w pkt 1 uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 2 i orzekło o w ten sposób, iż zobowiązało do zapłaty kosztów określonych w pkt 1 decyzji właściciela pojazdu: Skarb Państwa, reprezentowany przez kierownika Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Krakowie, tj. Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie;
3. - w pkt 2 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w pozostałym zakresie.

SKO podało, że właścicielem pojazdu w dniu zdarzenia, które było przyczyną jego odholowania, był Skarb Państwa, przy czym pojazd pozostawał w dyspozycji MWINB. Mając na uwadze okres przechowywania pojazdu, który był podstawą ustalenia kwoty objętej decyzją, wg SKO prawidłowo przyjęto, iż jest to okres od 28.08.2022 r. (dzień odholowania pojazdu na parking strzeżony) do 30.08.2022 r. (dzień odebrania pojazdu z parkingu przez osobę upoważnioną przez właściciela).

Następnie Kolegium Odwoławcze uznało za niezasadny zarzut, iż przedmiotowy pojazd był zaparkowany prawidłowo wobec wadliwej procedury umieszczenia oznakowania w terenie, w którym pojazd ten został zaparkowany. W tym aspekcie wskazało, że w związku z tymczasową zmianą organizacji ruchu w Krakowie, zatwierdzoną projektem nr 886/2022 z 1.07.2022 r., na ul. Łobzowskiej zostały ustawione tymczasowe znaki zakazu parkowania obowiązujące od 27.08.2022 r. godz.: 20:00 do 28.08.2022 r. godz.: 20:00. Montaż oznakowania odbył się natomiast 23.08.2022 r. w godzinach od 01:05 do 01:54. Podkreśliło SKO, że w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3.07.2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania (Dz.U. z 2019 r., poz. 2311) w pkt 3.2.37.1. w zw. z pkt 3.2.36.10 istotnie wskazano, iż znak B-36 "zakaz zatrzymywania się" - jeżeli zachodzi konieczność wprowadzenia okresowych ograniczeń postoju, to znak należy umieścić co najmniej z pięciodniowym wyprzedzeniem i zaopatrzyć w tabliczkę z napisem np. "Od dnia...", "W dniach..." itp.

Kolegium uznało, że usunięcie pojazdu - które miało miejsce w dniu 28.08.2022 r. - nastąpiło po upływie 5 dni wskazanych w powyższym przepisie, a zatem w okresie obowiązywania znaku zakazu. Zaistniała zatem podstawa prawna do usunięcia pojazdu z drogi publicznej. Zaznaczyło, iż bezspornym jest, że pojazd nie pozostawał w przedmiotowym miejscu przed umieszczeniem tymczasowego oznakowania.

Prawidłowo również, zdaniem Kolegium Odwoławczego - zostały przyjęte stawki opłat. Podało SKO, że na podstawie Uchwały Rady Miasta Krakowa NR LXX/1970/21 z 20.10.2021 r., która obowiązywała w dniu usunięcia pojazdu słusznie przyjęto, iż opłata za czynności związane z usunięciem pojazdu z drogi o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t. wynosi 503 zł (§ 1 pkt 3 lit. a), natomiast opłata za każdą dobę przechowywania pojazdu usuniętego z drogi i umieszczonego na parkingu strzeżonym dla pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t wynosi 31 zł (§ l pkt 3 lit. b). W związku z tym kwota należnych do zwrotu opłat wynosi ogółem 596 zł.

SKO uznało za trafny zarzut odwołania dotyczący nieprawidłowego określenia strony postępowania i wskazało, że koniecznym było uchylenie punktu 2. decyzji i orzeczenie o zapłacie kosztów przez Skarb Państwa, reprezentowany przez kierownika MWINB.

1. 10. W skardze na opisaną decyzję strona skarżąca zarzuciła naruszenie:
2. a) art. 130a ust. 10h w zw. z art. 130a ust. 1 pkt 5 p.r.d. w zw. z pkt 3.2.36 i pkt 3.2.37 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3.07.2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach poprzez błędne przyjęcie, że zachodzą podstawy do zobowiązania właściciela pojazdu do uiszczenia opłaty za usunięcie i przechowywanie pojazdu;
3. b) art. 130a ust. 1 pkt 5 p.r.d. w zw. z pkt 3.2.36 i pkt 3.2.37 załącznika nr 1 do w.w. rozporządzenia poprzez błędne przyjęcie, że zaistniała podstawa prawna do usunięcia z drogi przedmiotowego pojazdu, bowiem usunięcie pojazdu "nastąpiło po upływie 5 dni wskazanych w powyższym przepisie", tj. w pkt 3.2.36 i pkt 3.2.37 załącznika nr 1 do w.w. rozporządzenia, podczas gdy powyższe przepisy dotyczą konieczności umieszczenia znaku co najmniej z pięciodniowym wyprzedzeniem przed dniem rozpoczęcia jego obowiązywania, a nie przed dniem usunięcia pojazdu;
4. c) art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 130a ust. 10h w zw. z art. 130a ust. 1 pkt 5 p.r.d. w zw. z pkt 3.2.36 i pkt 3.2.37 załącznika nr 1 do w.w. rozporządzenia poprzez zaniechanie dokonania oceny, czy umieszczenie znaków B-36 i T-24 nastąpiło z zachowaniem pięciodniowego okresu zawiadomienia o planowanej zmianie wymaganego zgodnie z pkt 3.2.36 i pkt 3.2.37 załącznika nr 1 do rozporządzenia, która to ocena ma kluczowe znaczenie dla ustalenia dopuszczalności wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, a w konsekwencji zasadności zobowiązania właściciela pojazdu do zapłaty opłaty za jego usunięcie i przechowywanie.

Skarga domagała się uchylenia zaskarżonych decyzji i umorzenia postępowania administracyjnego oraz zasądzenia kosztów postępowania.

W uzasadnieniu strona skarżąca podkreśliła, że SKO w Krakowie zaniechało oceny, czy umieszczenie znaków B-36 i T-24 nastąpiło z zachowaniem pięciodniowego okresu zawiadomienia o planowanej zmianie, wymaganego zgodnie z pkt 3.2.36 i pkt 3.2.37 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia, co ma kluczowe znaczenie dla ustalenia zasadności wydania dyspozycji o usunięcia pojazdu.

1. 11. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

1. 12. Skarga była zasadna i skutkowała uchyleniem zaskarżonych decyzji.
2. 13.1. Stosownie do art. 130a ust. 1 pkt 5 ustawy z 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. 2024 r., poz. 1251; dalej "p.r.d.") pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela. Wedle ust. 10h powołanego przepisu, koszty związane z usuwaniem i przechowywaniem pojazdu w powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji jego usunięcia.
3. 13.2. Według punktu 3.2.36.10 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3.07.2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. z 2019 r., poz. 2311; dalej "rozporządzenie") jeżeli zachodzi konieczność wprowadzenia znakiem B-35 (zakaz postoju) okresowych ograniczeń postoju, to znak należy umieścić co najmniej z pięciodniowym wyprzedzeniem i zaopatrzyć w tabliczkę z napisem np. "Od dnia...", "W dniach..." itp. Dzień miesiąca należy wpisać cyframi arabskimi, a miesiąc rzymskimi.

Zasadę określoną cytowanym wyżej przepisem stosuje się także do znaku B-36 (zakaz zatrzymywania się) – co wynika z pkt 3.2.37 załącznika nr 1 do rozporządzenia. Regulacja ta stanowi także, iż w celu wskazania, że pojazd pozostawiony w miejscu, w którym obowiązuje zakaz wyrażony znakiem B-35 lub B-36, zostanie usunięty na koszt właściciela, pod znakiem umieszcza się tabliczkę T-24.

14.1. W stanie kontrolowanej sprawy odnotować należy, że dyspozycję usunięcia samochodu Skoda z drogi publicznej - będącą podstawą powstania kosztów, którymi obciążono stronę skarżącą - wydał funkcjonariusz Straży Miejskiej Miasta Krakowa. Stwierdził on w dniu 28.08.2022 r., że w.w. pojazd (stanowiący własność strony skarżącej) zaparkowany został na ul. Łobzowskiej w Krakowie, na wysokości budynku o numerze 67 - z naruszeniem ustanowionego zakazu zatrzymywania się (znak B-36 z tabliczką T-24). Zbadanie zasadności (dopuszczalności) wydania dyspozycji usunięcia pojazdu z drogi stanowi element postępowania wyjaśniającego, które przeprowadzić winny organy administracji publicznej orzekające w przedmiocie kosztów powstałych w następstwie tej dyspozycji (por. podobnie wyrok WSA w Warszawie z 26.03.2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 6520/23). Prezentowana w sprawie przez MWINB argumentacja (obrona) bazowała na wykazywaniu, iż ustanowiony na ul. Łobzowskiej w Krakowie od godz. 20.oo w dniu 27 sierpnia 2022 r. – do godz. 20.oo dnia 28 sierpnia 2022 r. - zakaz zatrzymywania się pojazdów, nie został wprowadzony poprawnie, tj. z uwzględnieniem regulacji przywołanej w pkt 13.2. uzasadnienia, a przewidującej dopuszczalność wprowadzenie zakazu "co najmniej z 5 dniowym wyprzedzeniem". Argumentacja ta - przy uwzględnieniu gwarancyjnej dla użytkowników dróg funkcji regulacji punktu 3.2.36.10 w zw. z pkt 3.2.37 załącznika nr 1 do rozporządzenia (por. niżej) - wyznaczała zasadniczy element sporu, w którym nieodzownym zakresem ustaleń i ocen organów administracji - przerzucających na stronę skarżącą koszty odholowania i przechowywania jej pojazdu - winno być jednoznaczne wykazanie, że zakaz zatrzymywania się pojazdów na danym odcinku drogi publicznej ustanowiony został skutecznie, tj. z poszanowaniem stosownych (cytowanych wyżej) regulacji prawnych.

14.2. Analiza akt sprawy oraz treści zaskarżonych decyzji nakazywała krytycznie ocenić sposób procedowania organów administracji w kwestii poprawności kształtowania wyżej wskazanych, kluczowych elementów stanu faktycznego tej sprawy, co bezpośrednio przełożyło się na ocenę legalności obu kontrolowanych aktów, które Sąd uznał za wydane z mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie naruszeniem art. 7, art. 77 par. 1, art. 80 k.p.a.

14.3.1. Uzasadniając przyjęty przez Sąd kierunek rozstrzygnięcia tej sprawy w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę na rozważania i oceny sformułowane przez SKO w Krakowie w wydanej w sprawie kasatoryjnej decyzji z 26.05.2025 r. (por. pkt 6 części historycznej uzasadnienia). SKO w Krakowie uchylając wówczas decyzję organu I instancji celnie wskazało, że z uwagi na spór występujący w sprawie – konieczne jest jednoznaczne ustalenie, kiedy – na ul. Łobzowskiej w Krakowie – ustanowione zostały znaki B-36 z tabliczką T-24, zobowiązując jednocześnie organ I instancji do przywołania dowodów świadczących o ustalanej okoliczności. Wskazana okoliczność była wyjątkowo istotna dla tej sprawy, skoro moment posadowienia w terenie znaków drogowych (por. niżej) wyznaczał czas, od którego można było postrzegać wynikający z nich zakaz zatrzymywania się na w.w. ulicy, jako skutecznie wprowadzony.

Z przyjętego przez organy administracji stanu faktycznego sprawy wynikało, iż znak zakazu zatrzymywania się na ulicy Łobzowskiej (ustanowiony w ramach tymczasowej organizacji ruchu z uwagi na prace utrzymaniowe prowadzone w pasie dróg publicznych Miasta Krakowa) zostać miał posadowiony w dniu 23.08.2022 r. w godz. 1:05 - 1:54. W związku z powyższym zwrócić należy uwagę, że ze znajdującego się w aktach sprawy zgłoszenia wykonania robót polegających na montażu oznakowania obowiązującego 27-28.08.2022 r. - wbrew przyjętym przez organy administracji ustaleniom - wcale nie wynika, aby montaż znaków B-36 z tabliczką T-24 na ul. Łobzowskiej w Krakowie miał miejsce 23.08.2022 r. we wskazanych powyżej godzinach nocnych. Dostrzec bowiem należy, iż z korespondencji e-mail prowadzonej między pracownikiem firmy realizującej montaż tych znaków (Zabezpieczenie Ruchu Drogowego sp. z o.o. w Krakowie), a Zarządem Dróg Miasta Krakowa (ZDMK) – wynika, że zgłoszony w dniu 23.08.2022 r. montaż znaków obowiązujących w dniach 27-28.08.2022 r. - miał się odbyć na ulicach: K. Wielkiego oraz H. Sienkiewicza (k. 45v).

W zawiadomieniu tym wcale zatem nie pojawiła się ul. Łobzowska. Okoliczność (informacja) o montażu znaków na ul. Łobzowskiej w godz. 1:05-1:45 budziła wątpliwości także prowadzącego postępowanie pracownika ZDMK, który w dniu 27.02.2023 r. – a więc pół roku po mającym mieć miejsce montażu spornego oznakowania – zadał wykonawcy prac montażowych pytanie zmierzające do ustalenia, czy przekazana naówczas (tj. 23.08.2022 r.; k. 45v) informacja potwierdza wykonanie oznakowania także na ul. Łobzowskiej 67. W reakcji na to zapytanie, pracownik wykonawcy prac napisał, że "roboty były wykonywane w ciągu K. Wielkiego, placu Axentowicza i Łobzowska" (k. 44), co miało miejsce w godz. 1:5-1:45 (mail z 1.03.2023 r., k. 46). W tym aspekcie dostrzec jednakże trzeba, że akta istotnie obrazują zgłoszenie montażu znaków na ul. K. Wielkiego – w dniu 23.08.2022 r. (k. 43), ale już na Placu Axcentowicza – następowało to w dniu 4.08.2022 r. (k. 42v), zaś na ul. Łobzowskiej – w dniu 12.08.2022 r. – z tym dodatkowym zastrzeżeniem, że montaż znaków odbywał się na tej ulicy jedynie "na odcinku od ul. Batorego do Garbarskiej" (k. 42).

Uwzględniając powyższe stwierdzić zaś należy, że ostatnio wskazana lokalizacja, w której umieszczane były sporne znaki, oddalona jest o kilkaset metrów od numeru 67 na ul. Łobzowskiej, gdzie mieści się siedziba MWIMB, i gdzie miała być zaparkowana odholowana Skoda. Powyższe prowadzi z kolei do wniosku, że informacja mailowa wykonawcy prac o robotach wykonywanych "w ciągu K. Wielkiego, placu Axentowicza, Łobzowskiej" (k.

44) – nie odnosiła się w ogóle do tej sprawy, skoro informacja dotycząca ul. Łobzowskiej obejmowała inny – niż oceniany w tej sprawie – odcinek tejże ulicy. W oparciu więc o tę informację (mail wykonawcy z 23.08.2022 r. doprecyzowany mailem z 27.02.2023 r. i z 1.03.2023 r.) – nie istniały przesłanki do ukształtowania na ich podstawie zasadniczych elementów stanu faktycznego tej sprawy.

Analizując przy tym znajdujące się w aktach mailowe zgłoszenia wykonawcy prac - montażu oznakowania B-36 na poszczególnych ulicach Krakowa (k. 41-43) nie sposób nie dostrzec, że informacja o pracach montażowych znaków mających mieć miejsce na ul. Łobzowskiej w okolicy numeru 67 - w ogóle nie pojawia się w mailach tego wykonawcy kierowanych do ZDMK, a informujących o zakończeniu realizacji tych działań, czy też o planowaniu ich wykonania. Jest to o tyle znamienne dla kontrolowanej sprawy, że każdorazowe zgłoszenie do ZDMK powyższych prac (ich zakończenie) na różnych ulicach Krakowa, było jednak skrupulatnie dokonywane (por. k. 41-43). Te zaś wyjaśnienia wykonawcy powyższych prac (k. 44-46), które uzyskał organ w ramach prowadzonego względem MWINB postępowania, absolutnie nie dostarczają kategorycznej wiedzy (informacji) o dacie montażu spornego oznakowania na ul. Łobzowskiej w okolicach nr 67. Uzyskane przez organ od wykonawcy informacje, z uwagi na ich brak miarodajności dla kontrolowanej sprawy (por. wyżej), nie mogły zatem stanowić podstawy do zasadnego przyjęcia, że czynność montażu oznakowania na ul. Łobzowskiej w okolicach numeru 67, miała w ogóle miejsce w dniu 23.08.2022 r. Ponownie podkreślić należy, że taka okoliczność nie wynika z żadnego dokumentu składającego się na akta sprawy, zaś informacja podawana przez wykonawcę (mail z 27.02.2023 r.; k.

44) świadczy, iż myli on różne realizacje (mające miejsce w różnych datach) wykonywanego montażu oznakowania w Krakowie, skoro przekazywane informacje pozostają w sprzeczności z danymi wynikającymi z wcześniej przesłanej korespondencji mailowej (por. wyżej). W tych okolicznościach nie sposób było więc podzielić ustaleń organów administracji, że montaż spornego oznakowania został przeprowadzony w godzinach nocnych w dniu 23.08.2022 r., przez co nie można też było wykluczyć, że posadowienie tych znaków miało miejsce znacznie później względem daty przyjętej przez organy w tej sprawie, a to z kolei świadczy o mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniu przepisów postępowania wskazanych w pkt 14.2. uzasadnienia w zw. z pkt 3.2.36.10 i pkt 3.2.27 załącznika nr 1 do rozporządzenia. Jak już przy tym wyżej już zaznaczono, dokładne ustalenie daty montażu spornych znaków było w tej sprawie szczególnie istotne, skoro decydowało o przyjęciu legalności ustanowionego zakazu, a w następstwie tego - o dopuszczalności obciążenia strony skarżącej kosztami odholowania jej pojazdu, a więc obciążenia kosztami będącymi następstwem dyspozycji wydanej przez Strażnika Miejskiego.

W tym też aspekcie wskazać należy, iż mimo obrony formułowanej przez stronę skarżącą w odwołaniu, a wskazującej na ustanowienie zakazu zatrzymywania się na ul. Łobzowskiej z naruszeniem regulacji prawnych (por. 8 części historycznej uzasadniania) – SKO w Krakowie zagadnieniu temu nie poświęciło należytej uwagi. Organ odwoławczy wskazał bowiem, iż "usunięcie pojazdu (w dniu 28.08.2022 r.) nastąpiło po upływie 5 dni wskazanych w przepisie", przyjmując – za organem I instancji – iż umieszczenie spornych znaków nastąpiło w godzinach nocnych 23.08.2022 r. Nawet zatem pomijając przedstawione wyżej rozważania poddające w wątpliwość poprawność przyjętego przez organy administracji ustalenia momentu (daty) umieszczania znaków na ul. Łobzowskiej w Krakowie 23.08.2022 r. – podkreślić należy, iż wbrew stanowisku SKO, w sprawie kluczowe było nie to, czy sporne znaki zostały ustawione przed upływem 5 dni od dnia usunięcia pojazdu, lecz to – czy umieszczenie znaków miało miejsce co najmniej z pięciodniowym wyprzedzeniem - przed dniem rozpoczęcia obowiązywania zakazu zatrzymywania się (por. treść przepisów punkt 13.2 uzasadnienia).

Tę okoliczność trafnie eksponowano w skardze. Norma wynikająca z przepisu punktu 3.2.37 w zw. z 3.2.36.10 załącznika nr 1 do rozporządzenia nakłada na zarządcę drogi bezwzględny obowiązek stosownego planowania wprowadzanej zmiany organizacji ruchu (ustanawiania w danym miejscu zakazu zatrzymywania się/postoju). Wyznaczenie przez ustawodawcę minimalnego czasu (5 dni), jaki musi upłynąć między wprowadzeniem zakazu, a zakomunikowaniem informacji o nim użytkownikom drogi – ma na celu stworzenie kierowcom ochrony przed niespodziewanym (zaskakującym ich) ustanowieniem ograniczeń, czego praktycznym wymiarem jest zapewnienie możliwości przygotowania się do nich z odpowiednim wyprzedzeniem. Skoro ustawodawca uznał, że minimalny czas jaki musi upłynąć między informacją o ustanawianym na drodze zakazie (zatrzymywania się/postoju), a jego obowiązywaniem - wynosić ma co najmniej 5 dni, to jest to norma gwarancyjna z której wynika, że każdorazowe skrócenie tegoż czasu świadczy – w ocenie Sądu – o uchybieniu przekładającym się bezpośrednio na negatywną ocenę legalności wprowadzanych ograniczeń, a to z kolei rzutuje na wadliwość wydanej w takich warunkach - dyspozycji o odholowaniu pojazdu.

Konsekwencją powyższego jest też brak zasadności obciążania kosztami tej operacji właściciela usuwanego z drogi auta. Orzekające w kontrolowanej sprawie SKO nie zweryfikowało daty montażu znaków informujących o zakazie wprowadzanym od godz. 20.oo w dniu 27.08.2022 r. na ul. Łobzowskiej – z perspektywy wyżej analizowanej regulacji prawnej i jej gwarancyjnej funkcji, nietrafnie przyjmując, że miarodajnym okresem dla ocen czynionych w sprawie był czas, jaki upłynął między ustawieniem znaków, a usunięciem (odholowaniem) pojazdu z drogi.

14.3.3. Kolejnym istotnym zagadnieniem, które winno zostać ustalone w tej sprawie było to, kiedy sporny pojazd został zaparkowany na ul. Łobzowskiej. Zauważyć trzeba bowiem, że ustanowiony znakami B-36, T-24 zakaz zatrzymywania się – obowiązywać miał na ul. Łobzowskiej od godz. 20.oo w dniu 27.08. - do godz. 20.oo dnia następnego, tj. 28.08.2022 r. Bez względu zatem na oceny zaprezentowane w pkt 14.3.2 - ograniczony czas obowiązywania tego zakazu skutkować musi przyjęciem, że zaparkowanie pojazdu po godz. 20.oo w dniu 28.08.2022 r. nie stanowiłoby o naruszeniu zakazu i musiałoby być oceniane jako w pełni legalne. Z tego też względu ustalenie momentu, w którym sporny pojazd został zaparkowany – było wyjątkowo istotne dla ocen czynionych w tej sprawie, albowiem rzutowało na dopuszczalność złożenia przez Straż Miejską dyspozycji o odholowaniu spornego pojazdu. Analiza treści zaskarżonych decyzji oraz akt sprawy nakazywała stwierdzić, że sygnalizowanemu wyżej zagadnieniu organy administracji nie poświęciły żadnej uwagi. W tym zaś aspekcie dostrzec należy, iż znajdujące się w aktach sprawy fotografie przedmiotowego auta ukazują go późną nocą, przy czym fotografie te nie prezentują godziny ich wykonania. Uwzględniwszy, że w dacie wydania dyspozycji usunięcia pojazdu strony skarżącej z drogi (28.08.2022 r.) zachód słońca w Krakowie miał miejsce o godzinie 19:34 (por. https://kalendarz.livecity.pl/wschod-slonca/sierpie%C5%84-2022/Krak%C3%B3w), i mając na względzie, że następujący po zachodzie słońca zmierzch trwa jeszcze przez pewien czas – uznać należało, że oceniane fotografie musiały zostać wykonane znacznie po godzinie 19:34, skoro prezentują auto już nocą. W wynikających z akt, a przedstawionych wyżej uwarunkowaniach nie można zatem wykluczyć i tego, że zaparkowanie pojazdu stanowiącego własność strony skarżącej na ul. Łobzowskiej w Krakowie w okolicach nr 67, nastąpiło już po godz. 20.oo, a zatem po upływie czasu, na który zakaz zatrzymywania się w tym miejscu został ustanowiony.

13.3.4. W zaprezentowanym wyżej kontekście, jako istotne jawi się zwrócenie uwagi na ustalenie, że prace malarskie, z którymi związane było wprowadzenie czasowej zmiany organizacji ruch (zakazu zatrzymywania się) na ul. Łobzowskiej – zostały wykonane (zakończone) w dniu 28.08.2022 r. – ok. godz. 11:31 (fotografia z opisem k. 47; mail od wykonawcy k. 48). Przyjmując zatem, że znak B-36 z tabliczką T-24 ustawiony został celem prowadzenia prac utrzymaniowych w pasie drogi publicznej (malowanie), to uznać należało, że znaki te, po wykonaniu planowanych prac, winny zostać niezwłocznie usunięte. Wszak cel ustanowienia czasowej organizacji ruchu wynikającej z ustawionych znaków zakazu zatrzymywana się, traci bowiem zasadniczo na znaczeniu z chwilą zakończenia robót, dla których to ograniczenie wprowadzono. Fotografia na k. 47 (stan po wykonaniu prac – godz. 11:31) nie wskazuje, aby wówczas był zaparkowany pojazd strony skarżącej. Pojazd ten widoczny jest natomiast na fotografii na k. 31, wykonanej – jak wyżej opisano – późną nocą. Gdyby zatem założyć, że pojazd strony skarżącej został zaparkowany już po wykonaniu prac malarskich na jezdni (w aktach brak ustaleń w tym względzie) – to powstaje pytanie o racjonalność odholowania tego pojazdu w sytuacji, gdy jego zaparkowanie nastąpiło już po ustaniu przyczyny ustanowienia zakazu zatrzymywania się, a zatem w warunkach, w których znak informujący o tym zakazie – winien zostać usunięty.

14.1. Ogół przedstawionych rozważań i ocen doprowadził do wniosku, że orzekające organy administracji publicznej naruszyły przepisy postępowania tj. art. 7, 77 par. 1 i art. 80 k.p.a w zw. z pkt 3.2.36.10 i pkt 3.2.37 załącznika nr 1 do rozporządzenia. Z uwagi na stwierdzone naruszenia, Sąd uchylił obie kontrolowane decyzje. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r., poz. 143; dalej p.p.s.a.).

14.2. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ administracji ustali w sposób niebudzący najmniejszych wątpliwości - kiedy posadowione zostały znaki B-25 i T-24 na ul. Łobzowskiej w Krakowie w okolicach nr 67 na tej ulicy i czy nastąpiło to z poszanowaniem regulacji wskazanej w pkt 13.2. Gdyby organ ustalił, że znaki zostały posadowione z co najmniej 5 dniowym wyprzedzeniem w stosunku do ustanawianego zakazu, podejmie on także dalsze czynności wyjaśniające celem pewnego stwierdzenia momentu zaparkowania pojazdu strony skarżącej, tj. czy miało to miejsce przed godz. 20.oo w dniu 28.08.2022 r., a następnie - odniesie te ustalenia do oceny sformułowanej powyżej (pkt 13.3.4). Organ będzie przy tym pamiętał, że art. 81a par. 1 k.p.a. przewiduje, że jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony.

14.3. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a. Wedle tego przepisu, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty złożył się wpis uiszczony od skargi (100 zł).