Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu (j. t. Dz. U. z 2013r., poz. 461 ze zm.), określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Zgodnie z treścią ww. rozporządzenia wynagrodzenie ze środków budżetowych pozostających w dyspozycji sądu należy się radcy prawnemu ustanowionemu dla strony z urzędu za czynności podjęte w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (§ 18 ust. 1 cyt. rozporządzenia). W sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani orzeczenie Urzędu Patentowego, stawka wynagrodzenia adwokata za czynności przed sądem pierwszej instancji wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia). Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej bez udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym adwokatowi przyznać należy 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej jednak niż 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia).
Nadto, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie postępowanie przed sadem administracyjnym zostało wszczęte na skutek skargi L. B. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 9 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy mieszkaniowej z zasobu Gminy. Skarga została sporządzona osobiście przez skarżącą, która przed sądem pierwszej instancji występowała bez pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014r. skargę odrzucił. Następnie postanowieniem z dnia 24 października 2014r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ustanowił dla skarżącej adwokata. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką adw. R. W. sporządził i wniósł skargę kasacyjną od postanowienia sądu pierwszej instancji z dnia 26 sierpnia 2014r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał środek zaskarżenia na posiedzeniu niejawnym.
Ponieważ pełnomocnik skarżącej nie brał udziału w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a jedynie sporządził i wniósł skargę kasacyjną, stawka minimalna jego wynagrodzenia wynosi 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu). Stawka ta ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (120 x 23 % = 27,60 zł).,
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 250 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu.