Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 18 sierpnia 2026 r., sygn. akt III SA/Gl 1085/25

Uzasadnienie

Decyzją z 17 września 2025 r., nr PSIII.8640.322.2025, Wojewoda Śląski (dalej "Wojewoda" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 433 ust. 1 ustawy z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. z 2025 r. poz. 620) - dalej "u.o.r.p.", w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 71 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 214) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie t.j. Dz.U. z 20245 r. poz. 1691) – dalej k.p.a.", po rozpatrzeniu odwołania P. R. (dalej "Skarżący"), reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, od decyzji Starosty [...] (dalej "organ" lub "organ I instancji") nr [...] z dnia 21 lipca 2025 r., utrzymał ją w mocy.

Przedmiotowa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 13 listopada 2023 r. Skarżący zarejestrował się w Urzędzie Pracy w T. (dalej "Urząd Pracy") jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych a następnie pobierał zasiłek dla bezrobotnych w okresie od 13 listopada 2023 r. do 10 maja 2024 r. Z dniem 11 maja 2024 r. Skarżący utracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych z powodu wyczerpania okresu jego pobierania przewidzianego ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Na podstawie wydruku z Krajowego Rejestru Sądowego Urząd Pracy powziął w dniu 24 kwietnia 2025 r. informację, że Skarżący pełnił funkcję likwidatora w spółce K. Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej "Spółka").

Na wezwanie Urzędu Pracy Skarżący w dniu 6 maja 2025 r. przedłożył protokół z Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z dnia 1 czerwca 2023 r. oraz podjęte w tym dniu uchwały: o rozwiązaniu Spółki i otwarciu likwidacji, o odwołaniu Skarżącego z funkcji Prezesa Zarządu, o określeniu sposobu reprezentacji Spółki w okresie likwidacji, o ustanowieniu Skarżącego do pełnienia funkcji likwidatora. W oświadczeniu z dnia 6 maja 2025 r. Skarżący podał, że od dnia 1 czerwca 2023 r. pełnił rolę likwidatora w Spółce, nie pobierał żadnego wynagrodzenia jako wspólnik i likwidator Spółki oraz że jest w pełni gotowy do podjęcia pracy.

Postanowieniem z dnia z dnia 30 maja 2025 r., nr [...], urząd pracy wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W konsekwencji dokonanych ustaleń organ uznał, że pełnienie funkcji likwidatora w spółce prawa handlowego powoduje niespełnienie warunków do uznania za osobę bezrobotną, z uwagi na brak gotowości do podjęcia pracy. Z tego powodu organ decyzją z dnia 21 lipca 2025 r. uchylił w całości:

1. - decyzję z dnia 15 listopada 2023 r., znak: [...], orzekającą o uznaniu za osobę bezrobotną z dniem 13 listopada 2023 r.;
2. - decyzję z dnia 15 listopada 2023 r., znak: [...], orzekającą o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych z dniem 13 listopada 2023 r.;
3. - decyzję z dnia 22 maja 2024 r., znak: [...], orzekającą o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 11 maja 2024 r. z powodu wyczerpania okresu jego pobierania przewidzianego ustawą

Ponadto organ orzekł o odmowie uznania za osobę bezrobotną z dniem 13 listopada 2023 r. z powodu niespełnienia warunków do uznania za osobę bezrobotną i umorzył postępowanie w sprawie przyznania zasiłku dla bezrobotnych z dniem 13 listopada 2023 r. oraz postępowanie w sprawie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 11 maja 2024 r. jako bezprzedmiotowe.

Odwołanie od tej decyzji złożył Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który zarzucił jej:

1. 1. niewłaściwe zastosowanie art. 145 § 1 pkt 5) k.p.a., podczas gdy nie zachodziły przesłanki do wznowienia postępowania,
2. 2. niewłaściwe zastosowanie art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. i art. 220 § 1 pkt 2) lit b) k.p.a. poprzez pominięcie powszechnie znanego i znanego z urzędu faktu - wpisu w KRS dotyczącego Skarżącego,
3. 3. niewłaściwe zastosowanie art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy poprzez uznanie, że Skarżący nie spełnia definicji osoby bezrobotnej, bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego.

Z uwagi na podniesione zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie skarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik Skarżącego, m.in. zwrócił uwagę, że funkcję likwidatora objął w dniu 1 czerwca 2023 r., zatem przed zgłoszeniem się do organu. Informacja o objęciu tej funkcji została ujawniona w Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej KRS). Wskazał, że zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 869), rejestr jest jawny. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 pkt 2) lit b) k.p.a., organ administracji publicznej nie może żądać zaświadczenia ani oświadczenia na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, jeżeli możliwe są do ustalenia przez organ na podstawie rejestrów publicznych posiadanych przez inne podmioty publiczne, do których organ ma dostęp w drodze elektronicznej na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Tym samym w ocenie pełnomocnika Skarżącego, organ miał możliwość oraz był uprawniony do weryfikacji tego stanu rzeczy w KRS.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda nie podzielił zarzutów Skarżącego i przywołaną na wstępie decyzją utrzymał zaskarżoną decyzją organu I instancji w mocy.

W motywach rozstrzygnięcia Wojewoda przedstawił przebieg postępowania, ustalony stan faktyczny sprawy oraz przepisy prawa mające w niej zastosowanie. Wyjaśnił, podzielając stanowisko organu I instancji, że przyczyną odmowy uznania skarżącego za osobę bezrobotną było stwierdzenie braku gotowości do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy z uwagi na pełnioną funkcją w spółce prawa handlowego. Przywołał szeroko orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące gotowości do podjęcia pracy oraz argumenty prawne regulacji ustawy obowiązującej od 1 czerwca 2025 r. ustawie o rynku pracy i służbach zatrudnienia.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy zwrócił uwagę, że z przedłożonego przez Skarżącego świadectwa pracy wynika jedynie, że rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło za wypowiedzeniem przez pracodawcę w związku z likwidacją stanowiska pracy. Ze świadectwa pracy nie wynika natomiast, że to Skarżący pełni funkcję likwidatora.

W konsekwencji dokonanych ustaleń Wojewoda uznał, że organ I instancji zasadnie wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i w wyniku wznowienia wydał zaskarżone rozstrzygnięcie.

W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody Skarżący ponowił zarzuty zawarte w odwołaniu i wniósł o:

1. 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie.
2. 2. uchylenie decyzji organu I instancji w całości,
3. 3. wstrzymanie przez organ odwoławczy instancji wykonania decyzji (i tym samym decyzji I instancji) do czasu prawomocnego zakończenia postępowania wszczętego niniejszym pismem,
4. 4. w przypadku odmowy w pkt. 3 wstrzymanie przez Sąd wykonania decyzji (i tym samym decyzji I instancji) do czasu prawomocnego zakończenia postępowania,
5. 5. zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego powielił argumentację zawarta w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalanie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 1085/25 Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.).

Przechodząc do rozważań Sąd stwierdza, że ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 214 z późn. zm.) miała zastosowanie w przypadku Skarżącego, ponieważ przepisy te obowiązywały w dacie wydania postanowienia o wznowieniu postępowania nr [...] z dnia 30 maja 2025 r. Zgodnie natomiast z nowym aktem prawnym, który wszedł w życie 1 czerwca 2025 r. tj. ustawą z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. poz. 620 z późn. zm.) postępowania w sprawach indywidualnych, wszczęte i niezakończone decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie ustawy, miały być prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów (art. 433 ust. 1).

W ocenie Sądu, obowiązująca w jego przypadku ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 214 z późn. zm.) w żadnym z przepisów nie zawierała wyraźnej, ustawowej przesłanki, że z powodu pełnienia funkcji likwidatora spółki prawa handlowego, nie może zostać uznany za osobę bezrobotną. Taki zapis zawiera natomiast nowa ustawa, tj. art. 2 pkt 1 lit. h u.o.r.p, który stanowi, że za osobę bezrobotną może zostać uznana zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej, jeżeli "nie jest członkiem zarządu, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub likwidatorem spółki kapitałowej w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96)". Powyższa okoliczność świadczy o tym, że dopiero z dniem 1 czerwca 2025 r. ustawodawca w sposób wyraźny określił, że bycie likwidatorem spółki kapitałowej, będzie stanowić negatywną przesłankę uzyskania statusu osoby bezrobotnej.

Sądowi znane jest orzecznictwo sądów administracyjnych, z którego wynikało, że zakres obowiązków członka zarządu, następnie likwidatora stanowi istotną przeszkodę w podjęciu zatrudnienia, pełnej dyspozycyjności skarżącego, co nie wymaga szczegółowych ustaleń ze strony organu administracji.

W ocenie Sądu, wykluczenie skarżącego z możliwości zarejestrowania się jako osoba bezrobotna, nie wynika wprost z żadnego przepisu prawa. Zgodnie z obowiązującą wówczas ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy tj. art. 2 ust.1 pkt 2 pod pojęciem bezrobotnego rozumiano "osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g oraz i-m oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3, 4 i 4a, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkołach dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły oraz uczącej się w branżowej szkole II stopnia i szkole policealnej, prowadzącej kształcenie w formie stacjonarnej lub zaocznej, lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli:

1. a) ukończyła 18 lat,
2. b) nie ukończyła 60 lat - kobieta lub 65 lat - mężczyzna,
3. c) nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej, renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności, nie pobiera nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, zasiłku macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, ca) nie nabyła prawa do emerytury albo renty z tytułu niezdolności do pracy, przyznanej przez zagraniczny organ emerytalny lub rentowy, w wysokości co najmniej najniższej emerytury albo renty z tytułu niezdolności do pracy, o których mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,
4. d) nie jest właścicielem lub posiadaczem samoistnym lub zależnym nieruchomości rolnej, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 i 1237), o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub nie podlega ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu stałej pracy jako współmałżonek lub domownik w gospodarstwie rolnym o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe,
5. e) nie uzyskuje przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym z działów specjalnych produkcji rolnej, chyba że dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, obliczony dla ustalenia podatku dochodowego od osób fizycznych, nie przekracza wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 2 ha przeliczeniowych ustalonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o podatku rolnym, lub nie podlega ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu stałej pracy jako współmałżonek lub domownik w takim gospodarstwie,
6. f) nie złożyła wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo po złożeniu wniosku o wpis:
7. - zgłosiła do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wniosek o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej i okres zawieszenia jeszcze nie upłynął, albo
8. - nie upłynął jeszcze okres do, określonego we wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, dnia podjęcia działalności gospodarczej,
9. g) nie jest osobą tymczasowo aresztowaną lub nie odbywa kary pozbawienia wolności, z wyjątkiem kary pozbawienia wolności odbywanej poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego,
10. h) nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych,
11. i) nie pobiera na podstawie przepisów o pomocy społecznej zasiłku stałego,
12. j) nie pobiera, na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania,
13. k) nie pobiera po ustaniu zatrudnienia świadczenia szkoleniowego, o którym mowa w art. 70 ust. 6,
14. l) nie podlega, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników,
15. m) nie pobiera na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów zasiłku dla opiekuna;

2a) (uchylony);

Skarżący wypełniając znajdujący się w aktach sprawy formularz wniosku KRB nie wprowadził więc Urzędu Pracy w błąd. Zgodnie z przepisami dołączył do niego wymagane świadectwa pracy wszelkie informacje niezbędne do podjęcia decyzji przez Urząd Pracy. Jak oświadczył skarżący wyjaśniając swoją sytuację w momencie złożenia wniosku z 13 listopada 2023 r. pozostawał bez pracy, ponieważ obowiązki likwidatora wykonywał wówczas nieodpłatnie. Zdaniem Sądu z akt sprawy nie wynika, aby organ pozyskując dane z KRS dotyczące funkcji likwidatora pełnionej przez Skarżącego działał inaczej niż z urzędu.

Sąd zauważa i przychyla się do argumentacji Skarżącego podniesionej zarówno w odwołaniu jak i w skardze, że jeżeli informacja na temat ewentualnej funkcji likwidatora stanowiła dla organu w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych istotną informację w ramach prowadzonych przez niego spraw o rejestrację osoby bezrobotnej (pomimo braku takiego wymogu ustawowego) to za brak weryfikacji tej kwestii w oparciu o publiczny rejestr jakim jest KRS nie może ponosić konsekwencji osoba rejestrująca się jako bezrobotna. Instytucja wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie może być remedium na brak należytej staranności organu prowadzącego postępowanie administracyjne.

Sąd ponownie zwraca uwagę na fakt, iż w obowiązującym wówczas stanie prawnym na skarżącym nie ciążył obowiązek poinformowania organu o pełnionej funkcji likwidatora. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika również, że samo ustalenie pełnienia takiej funkcji przez osobę ubiegająca się o status osoby bezrobotnej nie oznacza pełnego automatyzmu w uznaniu, że taka osoba nie posiada pełnej zdolności i gotowości do świadczenia pracy (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2026 r. III SA/Kr 1353/25, LEX nr 4087250).

Również Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 12 czerwca 2024 r. IV SA/Wr 654/23 odniósł się do tej kwestii. Z uzasadnienia tegoż wyroku (zaakceptowanego w postępowaniu kasacyjnym przez Naczelny Sąd Administracyjny) wynika, że zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy może wykazywać osoba pełniąca funkcje w organach spółki nieaktywnej, nieprowadzącej działalności od dłuższego czasu, jednak wciąż zarejestrowanej, albo takiej, która jeszcze nie podjęła działalności (zob. także wyroki NSA z dnia 27 lipca 2012 r., I OSK 141/12; z 14 maja 2008 r., I OSK 1184/07 oraz WSA w Rzeszowie z 3 marca 2016 r. II SA/Rz 923/15).

Z akt sprawy, w tym z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, wbrew twierdzeniom organu odwoławczego, że bezpośrednią przyczyną wznowienia postępowań w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. było pozyskanie przez organ informacji z KRS dotyczącej pełnienia funkcji likwidatora Spółki przez Skarżącego. To ta informacja spowodowała, że organ automatycznie uznał, że po stronie Skarżącego nie było pełnej gotowości do świadczenia pracy i wydane wcześniej decyzje organu powinny zostać uchylone.

Zdaniem Sądu pozyskanie informacji z KRS przez organ, po upływie kilkunastu miesięcy od daty złożenia wniosku o uznanie za osoba bezrobotną przez Skarżącego nie może zostać uznane za okoliczność, o której organ nie miał wiedzy w momencie rozstrzygania stanowiącej podstawę do wznowienia postępowań i uchylenia decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną, przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych i utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Brak tej informacji nie był wynikiem zaniechania Skarżącego, działającego zgodnie z przepisami prawa, ale brakiem należytej staranności w prowadzeniu sprawy przez organ. Tym samym nie zaistniały przesłanki do wznowienia postępowania w sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi z dnia 15 listopada 2023 r. znak: [...] i [...] oraz decyzji z dnia 22 maja 2025 r., znak: [...].

W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga i poniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie i dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c oraz § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.