Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21 maja 2014r. Marszałek Województwa, działając na podstawie art. 18m pkt 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013r. poz. 674 ze zm.), wykreślił z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia "A" Spółkę z o.o. w G. – podmiot posiadający certyfikat z numerem [...].
W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 10 marca 2014r. Wojewódzki Urząd Pracy w wystąpieniu pokontrolnym skierowanym do spółki wniósł o wykonanie zalecenia pokontrolnego z przeprowadzonej kontroli - przedłożenie zaświadczenia z ZUS o niezaleganiu w opłacaniu składek. Spółka została pouczona o 30 -dniowym terminie zawiadomienia o sposobie i terminie wykonania zalecenia pokontrolnego oraz skutkach prawnych nie wywiązania się z niego. Spółka odebrała wystąpienie w dniu 13 marca 2014 r., pozostawiając je bez odpowiedzi.
W tej sytuacji z urzędu wszczęte zostało postępowanie w sprawie wykreślenia spółki z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Spółka zawiadomienie to odebrała 29 kwietnia 2014 r. Z powodu nieusunięcia w wyznaczonym terminie naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, na podstawie art.18 m pkt 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy organ wykreślił spółkę z przedmiotowego rejestru.
W odwołaniu od w/w decyzji "A" Spółka z o.o. w G. zarzuciła brak doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania administracyjnego, co uniemożliwiło jej zapoznanie się z zebraną dokumentacją i wyrażenie stanowiska.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 11 sierpnia 2014r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ odwoławczy powołując treść art. 18m o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ustawy wyjaśnił, że organ ma obowiązek wydania decyzji o wykreśleniu z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia podmiotu niespełniającego warunków określonych w ustawie, gdyż decyzja taka jest decyzją związaną. Jedną z podstaw wykreślenia z przedmiotowego rejestru jest stwierdzenie naruszenia określonych w przepisach ustawy wymogów prowadzenia agencji zatrudnienia. Spółka nie przedstawiła organowi I instancji zaświadczenia o niezaleganiu w opłacaniu składek z właściwego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W tej sytuacji obowiązkiem organu I instancji było wykreślenie spółki z rejestru.
Kolegium stwierdziło ponadto, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało doręczone spółce w dniu 29 kwietnia 2014 r. – odebrał je pracownik spółki. Na zwrotnym poświadczeniu odbioru widnieje podpis pracownika i pieczątka spółki. Spółka zatem została skutecznie poinformowana o wszczęciu postępowania i przysługujących jej prawach.
W skardze na powyższą decyzję skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku "A" Spółka z o.o. w G. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji względnie o stwierdzenie jej nieważności. Zarzuciła naruszenie art. 19 pkt 1, art. 19a, art. 19e - 19h ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, poprzez ich zastosowanie, art. 7, art. 10, art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 45 k.p.a., poprzez zaniechanie działań mających na celu wyjaśnienie istotnych okoliczności oraz pozbawienie adresata decyzji możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszonych żądań, w związku z niedoręczeniem decyzji o wszczęciu postępowania administracyjnego pełnomocnikowi ustanowionemu przez skarżącą oraz obrazę art. 40 § 1 k.p.a. względnie art. 40 § 2 k.p.a., poprzez niedoręczenie decyzji o wszczęciu postępowania pełnomocnikowi skarżącej w osobie T. Z. reprezentującego skarżącą przed organami administracyjnymi na podstawie pełnomocnictwa z dnia 27.01.2011 r.
Skarżąca podniosła, że Marszałek Województwa błędnie przyjął, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz decyzja o wykreśleniu skarżącej z rejestru zostały doręczone zgodnie z obowiązującymi przepisami. Spółka była bowiem reprezentowana przed Wojewódzkim Urzędem Pracy przez pełnomocnika T. Z., na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez zarząd skarżącej w dniu 27.01.2011 r. Terminy procesowe nie rozpoczęły swego biegu z uwagi na nie doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania pełnomocnikowi T. Z..
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Organ dodał, że z akt sprawy wynika, że jedynym pełnomocnikiem skarżącej jest radca prawny M. S.. Natomiast pełnomocnictwa do reprezentacji spółki na czas kontroli udzielono E. P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutu strony o bezpodstawnym niedoręczeniu zawiadomienia (nie "decyzji", jak wskazano w skardze) o wszczęciu przedmiotowego postępowania ustanowionemu pełnomocnikowi T. Z..
Jak wynika z art. 40 kodeksu postępowania administracyjnego, obowiązek doręczania pism pełnomocnikowi strony dotyczy pełnomocnika ustanowionego w sprawie. Pełnomocnictwo winno być udzielone na piśmie bądź zgłoszone do protokołu, zaś pełnomocnik zobowiązany jest dołączyć do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa (art. 33 § 2 i 3 k.p.a.).
Z powołanych przepisów wynika, że organ administracji musi zostać zawiadomiony o fakcie ustanowienia pełnomocnika w danej, konkretnej sprawie. Z przepisu art. 33 § 3 k.p.a. wyraźnie wynika, że chodzi o akta sprawy, nie zaś o akta dowolnej sprawy, prowadzonej wcześniej przez organ. Tym samym pełnomocnictwo złożone do akt sprawy innej nie może wywoływać skutku w postaci zobligowania organu do dokonywania doręczeń na adres pełnomocnika tym pełnomocnictwem ustanowionego.
Jak wynika z przedłożonych akt, w toku niniejszego postępowania skarżącą spółkę reprezentował jedynie pełnomocnik r.pr. M. S., który przedłożył pełnomocnictwo na etapie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
Z akt wynika też, że podczas kontroli prowadzonej w spółce na przełomie lat 2013/2014 jej pełnomocnikiem była E. P., której pełnomocnictwa na czas prowadzenia kontroli udzielił Prezes Zarządu "B".
T. Z. udzielono w dniu 27 stycznia 2011 r. pełnomocnictwa do reprezentacji spółki, ale pełnomocnictwo to zostało przedstawione z uwagi na kontrolę przeprowadzaną w skarżącej spółce w 2012 r.
Fakt taki nie oznacza natomiast, jak już wyżej wskazano, że organ pierwszej instancji był zobowiązany do doręczenia zawiadomienia o wszczęciu niniejszego postępowania osobie, której pełnomocnictwo przedstawiono w związku z kontrolą przeprowadzoną przed wszczęciem niniejszego postępowania.
Bezpodstawne w tej sytuacji są zarzuty skarżącej, że nie doręczono zawiadomienia o wszczęciu niniejszego postępowania jej pełnomocnikowi T. Z..
Stwierdzić też należy, że także decyzja organu I instancji prawidłowo została doręczona samej spółce, skoro pełnomocnika w niniejszej sprawie spółka ustanowiła dopiero na etapie postępowania odwoławczego.
W tej sytuacji bezpodstawny jest zarzut naruszenia art. 40 § 1 i art. 40 § 2 k.p.a. oraz podnoszone w tym kontekście zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7, art. 10, art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 45 k.p.a.
Kwestie dotyczące agencji zatrudnienia normują przepisy art. 18 i następne ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz.U. z 2013 r., poz.674 ze zm.), zwanej dalej "ustawą".
Rejestr podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia prowadzi marszałek województwa właściwy dla siedziby podmiotu ubiegającego się o wpis (art. 18d ust. 1 ustawy).
Zgodnie z art. 19 pkt 1 ustawy podmiot zamierzający wykonywać usługi lub świadczący usługi, o których mowa w art. 18 ust. 1, nie powinien posiadać zaległości z tytułu podatków, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, o ile był obowiązany do ich opłacania.
W przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1, art. 19e, art. 19g i art. 19h, marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru (art. 18 m ust. 1 pkt 6 ustawy).
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie - skarżąca spółka nie usunęła w wyznaczonym terminie naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia – nie przedstawiła zaświadczenia z ZUS o niezaleganiu w opłacaniu składek (art. 19 pkt 1 ustawy).
W tej sytuacji wykreślenie spółki z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia było zasadne i zgodne z art. 18 m ust. 1 pkt 6 ustawy.
Niezrozumiały dla Sądu jest podniesiony przez skarżącą zarzut naruszenia art. 19a oraz art. 19e - 19h ustawy poprzez ich zastosowanie. Art. 19 a ustawy, uchylony z dniem 23 sierpnia 2013 r., dotyczył powinności agencji posiadania lokalu na biuro. Z kolei przepisy art. 19e - 19h ustawy dotyczą obowiązków agencji zatrudnienia wobec marszałka województwa, innych osób i podmiotów, i nie miały zastosowania w sprawie.
Wobec powyższego Sąd, uznając skargę za bezzasadną, oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a..