Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę R. D. na postanowienie Wojewody z dnia 9 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie wymeldowania z pobytu stałego.
Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 18 marca 2013 r. (vide: potwierdzenie odbioru – akta sprawy – k. [...]).
Wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2013 r., uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF w dniu 14 maja 2013 r., skarżący R. D. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ww. ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W świetle powołanych regulacji normatywnych prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy oraz na podstawie zaświadczenia z dnia 13 maja 2013 r. wydanego przez Zastępcę Dyrektora Zakładu Karnego w S. w przedmiocie zatrudnienia wnioskodawcy ustalono, że skarżący odbywa aktualnie karę pozbawienia wolności i nie jest zatrudniony odpłatnie.
Skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
W tak ustalonym stanie faktycznym przyjąć należało, że wnioskodawca jako osoba pozbawiona wolności nie ma obecnie realnych możliwości poniesienia kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
W konsekwencji powyższego, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.