Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 25 kwietnia 1985 r., sygn. akt III SA 187/85

Teza

1. 1. Przedstawienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego akt sprawy bez protokołów rozpraw, które odbyły się przed podatkową komisją odwoławczą, i dołączenie tych protokołów dopiero na żądanie sądu, stwarza wątpliwości co do przestrzegania w postępowaniu administracyjnym zasad wyrażonych w art. 7, art. 8, art. 10 Kpa.
2. 2. Nieprawidłowa jest praktyka łączenia w jednym protokole z posiedzenia podatkowej komisji odwoławczej spraw różnych podatników.

Uniemożliwia to bowiem dołączenie protokołu do każdej ze spraw podatkowych, a ponadto narusza obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadę względnej jawności postępowania tylko dla stron /art. 73 par. 1 Kpa/.

Dołączenie do akt sprawy protokołów dotyczących innych podatników sprawia, że materiał dowodowy w nich zawarty staje się dostępny osobom, które nie są stroną w danej sprawie.

3. Przy ocenie pochodzenia środków na pokrycie wydatków poniesionych w danym roku podatkowym przyjmuje się również dowody, które potwierdzają lub uprawdopodobniają stan posiadania środków finansowych na początek roku, w którym wydatek poniesiono /np. oszczędności z lat poprzednich/.