Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 19 listopada 2015 r. uwzględniając skargę J. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., w punkcie pierwszym zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. do wydania aktu w sprawie wybudowania pawilonu handlowo-usługowego zlokalizowanego na działce o numerach ewidencyjnych [...],[...] obręb J., w punkcie drugim stwierdził, że postępowanie w sprawie prowadzone było w sposób przewlekły, a przewlekłość nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, w punkcie trzecim zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Skarżący wnioskiem z dnia [...] lutego 2016 r. wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 19 listopada 2015 r. poprzez orzeczenie organowi grzywny w wysokości 30 000 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 31 maja 2016 r. odmówił uzupełnienia wyroku. W uzasadnieniu Sąd przywołał fragment uzasadnienia prawomocnego wyroku z dnia 19 listopada 2015 r., w którym odniósł się do zawartego w skardze żądania wymierzenia grzywny organowi.
Na powyższą odmowę uzupełnienia wyroku skarżący pismem z dnia [...] lipca 2016 r. złożył zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 października 2016 r. uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 31 maja 2016 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia NSA wskazał, że z art. 151 p.p.s.a. wynika, iż sąd może skargę oddalić także w części. W świetle tego przepisu jest dopuszczalne rozstrzygnięcie, którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zobowiąże organ administracji do wydania aktu w określonym terminie, a w pozostałym zakresie, czyli w zakresie żądania wymierzenia grzywny skargę oddali.
Następnie wyrokiem z dnia 15 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uzupełnił własny wyrok z dnia 19 listopada 2015 r. w ten sposób, że po punkcie trzecim dodał punkt czwarty o następującej treści: "IV. oddala skargę w pozostałym zakresie".
Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. skarżący powołując się na pouczenie z protokołu rozprawy z dnia 15 marca 2017 r. wniósł o nadesłanie wyroku z dnia 15 marca 2017 r. wraz z uzasadnieniem.
W wykonaniu zarządzenia Sędziego, pismem z dnia [...] września 2017 r. poinformowano skarżącego, że w protokole rozprawy z dnia 15 marca 2017 r. zamieszczony został błędny zapis pkt 1 pouczenia o treści: "uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie doręczone z urzędu". Zapis ten jest sprzeczny z art. 141 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") i nie uprawnia skarżącego do uzyskania z urzędu wyroku ogłoszonego w dniu 15 marca 2017 r. wraz z uzasadnieniem. Jak wskazano powyżej wyrokiem z dnia 15 marca 2017 r. uzupełniono wyrok z dnia 19 listopada 2015 r., poprzez dodanie punktu czwartego oddalającego skargę w pozostałym zakresie.
Pismem z dnia [...] października 2017 r. skarżący wniósł o nadesłanie wyroku z dnia 15 marca 2017 r. wraz z uzasadnieniem.
Następnie postanowieniem z dnia 6 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 141 § 2 i 3 p.p.s.a. odmówił sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku z dnia 15 marca 2017 r. podnosząc, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku rozpoczął swój bieg [...] marca 2017 r. (dzień wydania wyroku oddalającego skargę), a zatem wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia należało złożyć najpóźniej [...] marca 2017 r. Tymczasem skarżący wniosek złożył dopiero [...] października 2017 r. Ponadto rozstrzygnięcie uzupełniające wyrok z dnia 19 listopada 2015 r. dotyczy wniosku o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 30 000 zł zawartego w skardze. W uzasadnieniu wyroku z dnia 19 listopada 2015 r. Sąd wyjaśnił również powody nieuwzględnienia tego wniosku. W konsekwencji Sąd uznał wniosek za spóźniony i niemożliwe było jego uwzględnienie.
J. K. pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 6 listopada 2017 r. zarzucając naruszenie art. 141 § 2 i 3 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy, a w konsekwencji odmowę sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku. Skarżący zarzucił również naruszenie art. 142 § 1 p.p.s.a. poprzez jego nie zastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 marca 2018 r. uchylił postanowienie WSA z dnia 6 listopada 2017 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że w sytuacji, gdy wyrok wydany przez wojewódzki sąd administracyjny uwzględnia skargę jedynie w części, oddalając ją jednocześnie w pozostałym zakresie, uzasadnienie wyroku powinno być sporządzone z urzędu co do wszystkich rozstrzygnięć w nim zawartych. Oczywiście taki tryb sporządzania uzasadnienia wyroku dotyczy także przypadku, gdy orzeczenie o częściowym oddaleniu skargi zapada w formie wyroku uzupełniającego. Wydany w niniejszej sprawie wyrok uzupełniający z 15 marca 2017 r. skutkował tym, że do wyroku z 19 listopada 2015 r. dodany został punkt czwarty zawierający rozstrzygnięcie o oddaleniu skargi
"w pozostałym zakresie". W rezultacie nie było podstaw do potraktowania tego przypadku, jako takiego, o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a. Trudno byłoby zaakceptować sytuację, w której część wyroku byłaby uzasadniona przez sąd z urzędu, a jedno rozstrzygnięcie dokonane w trybie uzupełnienia wyroku podlegałoby uzasadnieniu na wniosek strony. Rozstrzygnięcie zawarte w wyroku uzupełniającym nie ma samodzielnego bytu, lecz stanowi w efekcie element wyroku wcześniej wydanego. W konsekwencji WSA błędnie orzekł o odmowie sporządzenia i doręczenia uzasadnienia do rozstrzygnięcia objętego wyrokiem uzupełniającym powinna być dokonane z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny sporządził uzasadnienie do wyroku z dnia 15 marca 2017 r., wyrok został doręczony skarżącemu w dniu [...] czerwca 2018 r.
Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2018 r. skarżący wniósł o uzupełnienie sentencji wyroku z dnia 15 marca 2017 r. poprzez orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Jak wynika z ww. przepisu w pierwszym przypadku wyrok może zostać uzupełniony, gdy sąd nie wydał rozstrzygnięcia w stosunku do wszystkich aktów lub czynności objętych zakresem skargi. Decydujący w tym względzie ma zakres zawisłości prawnej, o którym przede wszystkim decydują wnioski skargi określające przedmiot zaskarżenia, stanowiący podstawowy element kształtujący zakres sądowej kontroli aktów administracyjnych (decyzji, postanowień, innych czynności z zakresu administracji publicznej). W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi.
Biorąc pod uwagę treść cytowanych wyżej przepisów, stwierdzić należy, iż wyrok z dnia 19 listopada 2015 r. uzupełniony wyrokiem z dnia 15 marca 2017 r. jest kompletny i zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. Orzeczono w nim o całości skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w przedmiocie budowy pawilonu handlowo-usługowego. Z tego względu wniosek z dnia [...] czerwca 2018 r. o uzupełnienie wyroku nie mógł zostać uwzględniony.
Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku.
W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 157 § 2 i art. 160 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia