Uzasadnienie
Radca prawny G. K. został wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem z urzędu dla S. K. w niniejszej sprawie w miejsce r.pr. M. K. (pismo OIRP w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., k-452), w postępowaniu przed Sądem I instancji, po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2867/16, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 229/16 i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.
Sprawa została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod nową sygnaturą akt - II SAB/Wa 95/17.
Wyznaczony radca prawny pismem z dnia 22 maja 2017 r. zawiadomił Sąd o wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa przez skarżącego (k-529).
Na wniosek pełnomocnika, postanowieniem z dnia 29 czerwca 2017 r. zostały mu przyznane koszty pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 września 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 95/17, oddalił skargę S. K.. Wobec cofnięcia przez skarżącego pełnomocnictwa wskazanemu przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...] radcy prawnemu G. K. i niewyznaczeniu innego pełnomocnika, Sąd uznał - stosownie do treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2017 r., sygn. akt I OZ 1273/17 - że nie doszło do skutecznego wypowiedzenia pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy prawnemu. W tej sytuacji wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2017 r., podobnie jak inne pisma kierowane do strony, został doręczony r.pr. G. K. Pełnomocnik z urzędu w dniu 16 listopada 2017 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie orzeczenia oraz wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, wskazując, że nie zostały opłacone w całości ani w części.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie to jest przyznawane przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu, określonym w przepisach art. 258-261 tej ustawy.
Stawki opłat i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r. Przepis przejściowy, tj. § 22 powyższego rozporządzenia stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Wyznaczony radca prawny z urzędu po otrzymaniu nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem złożył w dniu 16 listopada 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie) opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku, czyli po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. Dlatego do rozpoznania przedmiotowego wniosku pełnomocnika z urzędu znajdą zastosowanie przepisy tego rozporządzenia.
Z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość opłaty za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez radcę prawnego, który prowadził sprawę w I instancji, wynosi 50% opłaty, określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie mniej niż 120 zł.
Stosownie zaś do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo radca prawny nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynoszą 240 zł.
Ponadto w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Stosownie do powołanych wyżej przepisów ustalono, że należna pełnomocnikowi z urzędu opłata wynosi 50% z 240 zł, czyli 120 zł i powinna być podwyższona o kwotę 27,60 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który wynosi 23%.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, postanowiono, jak w sentencji.
Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.).