Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 maja 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu M. K. prawa pomocy.
W pismach z dnia [...] r. M. K. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego.
Postanowieniem z dnia 3 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zmienił postanowienie referendarza sądowego z dnia 23 maja 2017 r. i umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku M. K. o prawo pomocy.
Pismem z dnia [...] r., następnie uzupełnionym pismem z dnia [...] r. M. K. złożył zażalenie na opisane wyżej postanowienie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
W mysl art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wyłącznie w przypadkach wskazanych w wymienionym przepisie. Należy przy tym zaznaczyć, że zażalenie jest środkiem odwoławczym, a więc przysługuje od orzeczeń wydanych przez sąd orzekający jako sąd I instancji. Jednocześnie zgodnie z art. 260 § 2 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w zakresie przyznania prawa pomocy wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
W konsekwencji przytoczonych wyżej uregulowań na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek odwoławczy, a postanowienie takie jest prawomocne z datą jego wydania. Zażalenie wniesione od takiego postanowienia jest niedopuszczalne i zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny.
Konsekwentnie więc zażalenie M. K. z dnia [...] r. na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 3 lipca 2017 r. jako niedopuszczalne należało odrzucić.
/-/ E. Podrazik