Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Następnie we wniosku z dnia [...] kwietnia 2016 r. M. K. wystąpił o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy.
Na skutek sprzeciwu M. K. z dnia [...] czerwca 2016 r. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy powyższe postanowienie referendarza z dnia [...] maja 2016 r. Postanowienie Sądu z dnia [...] sierpnia 2016 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu [...] września 2016 r. wraz z pouczenie o możliwości zaskarżenia tego orzeczenia w drodze zażalenia.
Pismem z dnia [...] września 2016 r. M. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienieSądu z dnia [...] sierpnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie okazało się niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Jak wynika zarazem z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., do wspomnianych czynności należy w szczególności wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy.
Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 259 § 1 p.p.s.a., że od zarządzeń i postanowień, o jakich mowa w art. 258 § 2 pkt 6-7 p.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Rozpoznając taki sprzeciw, sąd na mocy art. 260 § 1 p.p.s.a. wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W takich sprawach wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji. Od orzeczeń wydanych przez sąd na skutek wniesienia sprzeciwu nie został przy tym przewidziany żaden środek zaskarżenia.
Tym samym strona niezadowolona z takiego orzeczenia nie może wnieść zażalenia, gdyż zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Postanowienie wydane na skutek rozpatrzenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostało natomiast objęte wymieniony środkiem zaskarżenia. Zażalenie zawarte w piśmie skarżącego z dnia [...] września 2016 r. (k. 190-191 akt sądowych) stanowi zatem środek prawny nieprzewidziany przez ustawodawcę, co w konsekwencji oznacza, że zażalenie to jest niedopuszczalne i jako takie podlegało odrzuceniu.
W niniejszej sprawie skarżący M. K. został błędnie pouczony o możliwości zaskarżenia postanowienia z dnia [...] sierpnia 2016 r. za pomocą zażalenia (k. 186 akt). Jednakże wadliwe skarżącego nie skutkuje powstaniem dla niego nieprzewidzianego przez prawo środka zaskarżenia. Takie pouczenie nie może bowiem przyznać stronie prawa, które nie przysługiwało jej w ogóle w świetle powołanych wyżej przepisu.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 16 § 2, art. 178 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
/-/ E. Podrazik