Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 października 2010 r., Sygn. akt II SAB/Ol 15/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" do rozpoznania wniosku I. Ż. z dnia 19 stycznia 2010 r. w sprawie udzielenia informacji publicznej.
Pismem z dnia 9 listopada 2010 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku przez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Jednocześnie zwrócił się o zaliczenie do poniesionych kosztów również wszystkich kosztów doręczenia wszelkich pism w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku (lub postanowienia kończącego) z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 2 wniosek o uzupełnienie wyroku, co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, a stosownie do § 3 orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.
Do niezbędnych kosztów postępowania, po myśli art. 205 p.p.s.a., prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Ponadto zgodnie z § 2 powołanego przepisu do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Jak wynika z akt sprawy skarżący nie korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym albo adwokatem, uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł, zawarł w skardze wniosek o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego.
W niniejszej sprawie, wyrokiem z dnia 5 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uwzględnił skargę I. Ż. nie orzekając o kosztach postępowania.
Wyrok należało zatem uzupełnić uwzględniając jedynie poniesione przez skarżącego koszty wpisu sądowego.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o zaliczenie w poczet kosztów również poniesionych kosztów związanych z doręczaniem pism wskazać należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, koszty przesyłek nie mieszczą się w wyczerpująco uregulowanym zakresie art. 205 p.p.s.a. (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 marca 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 75/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 369/10).
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w oparciu o art. 157 i art. 160 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.