Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 16 października 2024 r. (nr SKO/GN-415/4/2024), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy (dalej: SKO, Kolegium), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: k.p.a.), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy G. z dnia 18 stycznia 2024 r. (nr PIN.6831.2.2023-14) w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej w obrębie [...] R., gmina G. składającej się z działki o nr ewid. [...] o pow. [...] ha, posiadającej urządzoną księgę wieczystą KW nr [...], stanowiącej własność A. K. w 2/3 części, R. K. w 1/6 części oraz M. K. w 1/6 części, w następujący sposób: z działki nr [...] powstają dwie działki o nr ewid.:
działka nr [...] o pow. [...] ha - oznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...]U - teren zabudowy usługowej oraz symbolem [...]KD - teren drogi publicznej - rezerwa, działka nr [...] o pow. [...] ha - oznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...]KD-D - teren drogi publicznej - klasy dojazdowej oraz symbolem [...]KDPJ - teren ciągu pieszo-jezdnego.
Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
Pismem z dnia 7 lutego 2023 r. skierowanym do M.(1) i A. K. Wójt Gminy G. poinformował, że na podstawie art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2021 r., poz. 1899 ze zm., dalej: u.g.n.) i uchwały Rady Gminy G. nr [...] z dnia [...] października 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części obrębu R. gmina G. (dalej: m.p.z.p.), zlecony został podział geodezyjny dz. nr [...]. Podział ten dokonywany jest z urzędu w celu wyodrębnienia działki oznaczonej w m.p.z.p. symbolem [...] KD-D – teren drogi publicznej – klasy dojazdowej z zamiarem realizacji celu publicznego – budowa drogi.
Po wysłaniu powyższego pisma Wójt powziął informację o śmierci w 2007 r. M. K.(1).
Pismem z dnia 16 marca 2023 r. Wójt Gminy G. zawiadomił A. K., M. K. i R. K. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydzielenia z działki gruntu nr [...] położonej w R. terenu przeznaczonego w m.p.z.p. pod tereny dróg publicznych.
Postanowieniem z dnia 10 maja 2023 r. nr PIN.6831.2.2023-5, Wójt Gminy G. zaopiniował pozytywnie projekt podziału nieruchomości stanowiącej dz. nr [...], w ten sposób, że w wyniku podziału powstaną dwie nowo utworzone działki, tj.:
- - działka o proponowanym nr ewid. [...] - oznaczona w planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...]U - teren zabudowy usługowej oraz symbolem [...]KD - teren drogi publicznej - rezerwa,
- - działka o proponowanym nr ewid. [...] - oznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...]KD-D - teren drogi publicznej - klasy dojazdowej oraz symbolem [...]KDPJ - teren ciągu pieszo-jezdnego.
Postanowienie to zostało w całości uchylone postanowieniem SKO z dnia 7 października 2023 r. (nr SKO/GN-415/17/2023) z argumentacją, że postanowienie opiniujące zgodność projektowanego podziału z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest wydawane tylko w postępowaniu podziałowym prowadzonym na wniosek strony. Jednocześnie Kolegium zobowiązało organ I instancji do prawidłowego ustalenia stron postępowania, tj. spadkobierców po zmarłej M. K.(1), będącej do dnia zgonu współwłaścicielką nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr [...] oraz uzupełnienia materiału dowodowego o brakującą dokumentację pozwalającą zweryfikować prawidłowość dokonanego podziału.
W ponownie prowadzonym postępowaniu Wójt ustalił, że spadek po M. K.(1) nabył mąż A. K. oraz synowie R. K. i M. K. w części po 1/3 każdy z nich.
W tak kształtujących się okolicznościach Wójt Gminy G. decyzją z dnia 18 stycznia 2024 r. (nr PIN.6831.2.2023-14), działając na podstawie art. 93 ust. 1, art. 96 ust. 1 u.g.n., § 2 i § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (DZ.U. nr 268, poz. 2663), art. 104 i 107 k.p.a. oraz uchwały Rady Gminy w G. Nr [...] z dnia [...] października 2016 r. sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części obrębu R. gmina G. (Dz. Urz. Woj. Dolnośl. z 20 grudnia 2016 r., poz. [...]), po akceptacji w dniu 9 maja 2023 r. operatu geodezyjnego przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w G., działając z urzędu, zatwierdził projekt podziału działki o nr ewid. [...].
Uzasadniając podjęte w sprawie rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał, iż zlecił uprawnionej firmie geodezyjnej podział działki nr [...], w celu wydzielenia terenu dróg publicznych, które zgodnie z zapisami m.p.z.p. przeznaczone zostały na poszerzenie drogi gminnej - ul. [...] w R. Konieczność dokonania przedmiotowego podziału wyniknęła z licznych wniosków mieszkańców ul. [...], którzy borykają się z problemem swobodnego dojazdu do swoich domów, ponieważ aktualna szerokość drogi wynosi niespełna 3 m. Biorąc pod uwagę wzmożony ruch aut oraz to, że po drodze, na której brak jest pobocza, poruszają się również piesi, 3-metrowa droga nie spełnia podstawowych warunków bezpieczeństwa.
Uzasadniając dokonany z urzędu podział, organ I instancji wyjaśnił, iż celem publicznym w rozumieniu art. 6 pkt 1 u.g.n. jest wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji.
Zgodnie natomiast z uchwałą Rady Gminy G. nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. w sprawie zaliczenia dróg na terenie gminy G. do kategorii dróg gminnych oraz określenia ich przebiegu, droga, zlokalizowana na działce o nr ewid. [...] w R. (ul. [...]) jest drogą publiczną. Zatem, wydzielenie gruntu pod poszerzenie publicznej drogi gminnej - ul. [...] w R., w oparciu o przywołany przepis oraz uwzględniając przeznaczenie wydzielanego terenu w m.p.z.p., bezspornie kwalifikuje się jako cel publiczny. Co za tym idzie, prawidłowym jest zastosowanie art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n., tj. dokonanie z urzędu wydzielenia części działki o nr ewid. [...], niezbędnej do realizacji celu publicznego - rozbudowy istniejącej drogi gminnej poprzez jej poszerzenie do parametrów spełniających aktualne wymagania określone w przepisach prawa.
Zgodność, przedstawionego na załączniku do niniejszej decyzji, projektu podziału działki nr [...] w R., zarówno pod względem powierzchni wydzielanych działek, jak również ich przeznaczenia i możliwości zagospodarowania ze wskazanym celem, organ stwierdził poprzez przeanalizowanie zapisów i rysunku planu miejscowego oraz sporządzonej przez uprawnionego geodetę mapy z projektem podziału.
Organ I instancji wyjaśnił przy tym, iż przeprowadzając postępowanie mające na celu zatwierdzenie podziału nieruchomości, zobowiązany jest do zbadania zgodności przedłożonego projektu podziału z zapisami i rysunkiem uchwalonego przez radę gminy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem nie ma możliwości dokonania podziału w inny sposób niż przewiduje to plan miejscowy, zgodnie z którym poszerzenie ulicy [...] zaprojektowane zostało kosztem wyłącznie działki nr [...], ze względu na brak możliwości pozyskania gruntu z drugiej strony drogi, która zabudowana jest już budynkami mieszkalnymi. Ponadto organ zauważył, że pozostały po wydzieleniu poszerzenia drogi, teren działki nr [...] nadal ma możliwość zagospodarowania poprzez zabudowę, np. dopuszczonymi na tym obszarze garażami.
Końcowo organ I instancji stwierdził, iż opracowany przez geodetę projekt podziału odpowiada wymogom formalnym i uwzględnia wskazania zawarte w postanowieniu opiniującym, dlatego też z mocy powołanych przepisów prawa należało zatwierdzić projekt podziału.
Odnosząc się zaś do złożonego przez pełnomocnika A. K. wyroku NSA – ośrodek zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 18 stycznia 2000 r. (sygn. akt II SA/Wr 1181/99) uwzględniającego skargę M. K.(1) i stwierdzającego nieważność uchwały Rady Gminy G. z dnia [...] czerwca 1999 r. (nr [...]) w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu planu zagospodarowania przestrzennego, organ wyjaśnił, że wyrok ten dot. procedury planistycznej zakończonej podjęciem uchwały, która aktualnie już nie obowiązuje.
Odwołanie od tej decyzji złożył A. K., w treści którego wskazał, iż użytkownikami "poszerzonej" drogi byliby właściciele nieruchomości przy ul. [...] a jest to zbyt wąski krąg użytkowników, ażeby można było uznać planowaną inwestycję za cel publiczny.
Odwołujący wyjaśnił też, iż sprawa poszerzenia ul. [...] w R. była już rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 1181/99 i ma powagę rzeczy osądzonej.
Odwołujący wywiódł, iż plan został zmieniony, ale problem poszerzenia drogi ul. [...] pozostał. Taki stan rzeczy nie miałby miejsca, gdyby w odpowiednim czasie doszło do poszerzenia drogi, tj. kiedy tereny jeszcze po obu jej stronach były niezabudowane.
Utrzymując w mocy - zaskarżoną decyzją z dnia 16 października 2024 r. - decyzję organu I instancji, Kolegium wskazało, że stosownie do art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n., podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych, przy czym za cel publiczny art. 6 pkt 1 u.g.n. przyjmuje w szczególności wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowę, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji.
Zgodnie z art. 93 ust. 1 u.g.n. podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art.
94. Zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (art. 93 ust. 2 u.g.n.). Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Opinię, o której mowa, wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie (art. 93 ust. 4 i 5 u.g.n.).
Tym samym rozstrzygając sprawę dot. zatwierdzenia podziału nieruchomości, organ bierze pod uwagę wyłącznie przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenia, czy projekt realizuje to przeznaczenie, a także, czy służy temu przeznaczeniu.
W niniejszej sprawie Kolegium wskazało, że sporny podział nieruchomości jest zgodny z ustaleniami m.p.z.p. z dnia [...] października 2016 r., a w zaskarżonej decyzji organ I instancji wskazał precyzyjnie cel publiczny i przesłankę niezbędności, którymi kierował się przy podziale. Mianowicie, celem dokonanego z urzędu podziału działki nr [...] obręb R. było wydzielenie gruntu pod poszerzenie publicznej drogi gminnej - ul. [...] w R. (działka nr [...]), zgodnie z przeznaczeniem wydzielanego terenu w m.p.z.p. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że taka nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny już w chwili wejścia w życie planu, w którym dokonano ustaleń co do przebiegu drogi publicznej. Zarówno część tekstowa jak i graficzna miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nadto treść decyzji organu I instancji jednoznacznie wskazują, że przewidywana droga ma przyjąć status drogi publicznej - ulicy dojazdowej oraz ciągu pieszo-jezdnego. Zgodnie z uchwałą z dnia [...] marca 2004 r. droga położona w granicach działki o nr geodezyjnym [...] obręb R. zaliczona została do kategorii dróg gminnych.
W m.p.z.p. działka nr [...] obręb R. posiada przeznaczenie częściowo [...]KD-D - teren drogi publicznej klasy dojazdowej oraz częściowo [...]KDPJ - teren ciągu pieszo-jezdnego. Według zapisów planu dla terenu [...]KD-D ustala się szerokość w liniach rozgraniczających 10 m oraz jak na rysunku planu (§ 34 planu miejscowego) zaś dla terenu [...]KDPJ ustala się szerokość w liniach rozgraniczających od 2 m do 14 m oraz jak na rysunku planu (§ 37 planu miejscowego).
W myśl załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2021 r. poz. 2404), przeznaczenie terenów o symbolu klasy K obejmuje tereny komunikacji, przy czym tereny należące do kategorii KD obejmują teren komunikacji drogowej publicznej.
Zdaniem SKO określenie przeznaczenia planowanej drogi, wynikające z postanowień m.p.z.p., nie pozostawia wątpliwości co do jej zakwalifikowania jako drogi publicznej. Spełnione zostały tym samym przesłanki niezbędności przedmiotowego podziału. Jeśli bowiem plan miejscowy w sposób jednoznaczny przesądza o przebiegu drogi publicznej, to podział służący wydzieleniu działek koniecznych dla realizacji tej drogi jest niezbędny dla osiągnięcia celu publicznego, jakim jest zastosowanie się do przepisów prawa miejscowego określających przebieg drogi publicznej i wydzielenie gruntów pod te drogi.
Dalej Kolegium wskazało, że na etapie wydzielenia działek pod realizację przewidzianego w planie miejscowym celu publicznego - nieskuteczne są zarzuty co do zasadności przepisów planu, bo te pozostają (z mocy ustawy czyli ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) przepisami powszechnie obowiązującymi na terenie danej gminy; są zatem przepisami wiążącymi.
Odnosząc się natomiast do przedłożonego wyroku z dnia 18 stycznia 2000 r., Kolegium wyjaśniło, iż orzeczenie to zostało wydane w związku z odrzuceniem przez Radę Gminy G. skargi M. K.(1) na zapisy opracowywanego wówczas projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan ten już nie obowiązuje i został zastąpiony aktualnie obowiązującą uchwałą z dnia [...] października 2016 r., w związku z tym przywołany wyrok pozostaje bez wpływu na prawidłowość dokonanego przez organ I instancji.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyli A. K., R. K. i M. K. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
Zdaniem skarżących zaskarżona decyzja:
- - narusza zasadę merytorycznego rozpoznania sprawy i art. 7 k.p.a. gdyż ogranicza się do formalnego potwierdzenia poprawności projektu podziału, nie uwzględniając wniosków mieszkańców ul. [...], którzy zainicjowali proces podziału;
- - ignoruje wyrok wydany w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 1181/99, w którym wskazano na potrzebę uwzględnienia postanowień Konstytucji RP i jej art. 64 ust. 1 i 2, który gwarantuje równą ochronę prawną praw majątkowych dla wszystkich obywateli, a nadto wskazano, że poszerzenie drogi KD-[...] należało uwzględnić przy planowaniu zabudowy działki nr [...];
- - narusza zasadę proporcjonalności, gdyż podział działki nr [...], bez uwzględnienia równych praw własności dla wszystkich stron, prowadzi do uprzywilejowania działek już zabudowanych kosztem niezabudowanych;
- - zawiera błędy w planowaniu przestrzennym, które skarżący upatrują w tym, że przy podziale działki nr [...] nie uwzględniono wymogu zapewnienia odpowiedniej szerokości drogi KD-[...]. Fakt, że decyzja zezwalająca na budowę działki nr [...] została wydana z pominięciem konieczności zachowania przestrzeni na poszerzenie drogi, nie może uzasadniać dalszych naruszeń praw własności innych podmiotów.
Wreszcie skarżący wskazali, że niniejszy podział nie jest związany z interesem publicznym, gdyż planowana droga nie ma służyć dobru ogółu a dotyczy kilku właścicieli sąsiadujących nieruchomości, realizując przez to interes prywatny.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
Postanowieniem z dnia 14 lipca 2026 r. tut. Sąd odrzucił skargi R. K. i M. K. jako wniesione po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024, poz. 1267) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji, postanowienia (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb ich wydania lub podjęcia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Jego uchylenie albo stwierdzenie nieważności następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając na względzie wskazane kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych, uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania oraz prawa materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, co obligowało Sąd do ich uchylenia, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Kontroli tut. Sądu podlegała decyzja Kolegium z dnia 16 października 2024 r. (nr SKO/GN-415/4/2024), utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy G. z dnia 18 stycznia 2024 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej w obrębie [...] R., gmina G. składającej się z działki o nr ewid. [...] o pow. [...] ha, stanowiącej własność A. K. w 2/3 części, R. K. w 1/6 części oraz M. K. w 1/6 części, w następujący sposób: z działki nr [...] powstają dwie działki o nr ewid.:
- 1. działka nr [...] o pow. [...] ha - oznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...]U - teren zabudowy usługowej oraz symbolem [...]KD - teren drogi publicznej - rezerwa,
- 2. działka nr [...] o pow. [...] ha - oznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...]KD-D - teren drogi publicznej - klasy dojazdowej oraz symbolem [...]KDPJ - teren ciągu pieszo-jezdnego.
Materialnoprawną podstawę wydanej decyzji stanowił przepis z art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n., zgodnie z którym podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych. W toku postępowania, o którym mowa w art. 97 ust. 3 pkt 1 ugn, organ obowiązany jest więc do ustalenia czy planowany podział jest niezbędny do realizacji celu publicznego. Nieruchomość staje się zaś niezbędna na cel publiczny w chwili wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym dokonano ustaleń co do realizacji tegoż celu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: m.in. z dnia 19 marca 2008 r. sygn. akt I OSK 410/07, z dnia 28 sierpnia 2009 r. sygn. akt I OSK 10/09, z dnia 3 lutego 2012 r. sygn. akt I OSK 274/11, z dnia 16 stycznia 2020 r. sygn. akt I OSK 1434/18). W tej sytuacji zostaje spełniona przesłanka wskazana w art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n. warunkująca możliwość dokonania podziału nieruchomości z urzędu.
Nadto, przy podziale nieruchomości dla wydzielenia działki gruntu niezbędnej dla zrealizowania na niej celu publicznego, przedmiotem oceny jest zgodność wydzielanej konfiguracji działki gruntu na cel publiczny z ustaleniami zawartymi w planie miejscowym albo w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W realiach badanej sprawy, nieruchomość, której dot. podział, tj. dz. nr [...], objęta jest postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przyjętego uchwałą Rady Gminy G. nr [...] z dnia [...] października 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części obrębu R. gmina G. Przywołany plan przewiduje dla niej przeznaczenie oznaczone symbolami: [...]U, [...]KD, [...]KD-D, [...]KDPJ. Zatwierdzony podział ma na celu wydzielenie z tej nieruchomości, działki gruntu, która została w planie oznaczona symbolem [...]KD-D – teren drogi publicznej – klasy dojazdowej oraz symbolem [...]KDPJ – teren ciągu pieszo-jezdnego, jako terenu niezbędnego dla realizacji celu publicznego, tj. poszerzenia drogi. Tymczasem z postanowień przywołanego planu wynika, że tylko teren oznaczony symbolem [...]KD i [...]KD-D został wyznaczony do realizacji inwestycji celu publicznego, co wynika wprost z brzmienia § 34 ust. 1 w zw. z § 34 ust. 3 i § 35 ust. 1 w zw. z § 35 ust. 3 m.p.z.p.
Jako teren realizacji inwestycji celu publicznego nie został zaś przez lokalnego prawodawcę wskazany obszar oznaczony symbolem [...]KDPJ, dla którego przyjęto przeznaczenie podstawowe: ciąg pieszo-jezdny i uzupełniające - infrastruktura techniczna. Brak jest w tym zakresie stosownych postanowień zarówno w części tekstowej jak i rysunkowej planu. Nadto, z § 9 pkt 2 m.p.z.p., zawierającego ustalenia dot. zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji, wynika, że obsługa komunikacyjna poszczególnych terenów odbywać się będzie wyłącznie poprzez istniejący lub projektowany układ dróg: publicznych, wewnętrznych i ciągi pieszo-jezdne, podłączony do istniejącego układu komunikacyjnego. Oznacza to, że ciągi pieszo-jezdne nie zostały zaliczone przez lokalnego prawodawcę do dróg publicznych, których realizacja stanowi cel publiczny.
Tymczasem w postępowaniu podziałowym granice obszaru koniecznego do wydzielenia z danej nieruchomości dla realizacji celu publicznego muszą być określone w planie miejscowym lub w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego poprzez określenie dla tego obszaru możliwości zagospodarowania w postaci celów publicznych, określonych w art. 6 u.g.n., zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (M. Wolanin [w:] J, Jaworski, A. Prusaczyk, M. Wolanin, Ustawa o gospodarce nieruchomościami, Komentarz, Warszawa 2025, str. 535). Prowadząc z urzędu postępowanie w celu wydzielenia terenu o funkcji publicznej, organ podziałowy jest więc uprawniony do wydzielenia wyłącznie części nieruchomości przeznaczonej na cele publiczne i to w warunkach bezwzględnego związania linią rozgraniczającą teren publiczny, przeprowadzoną na rysunku planu miejscowego. Organ nie może natomiast projektować działek w tej części nieruchomości, która nie ma funkcji publicznej (wyrok NSA z dnia 27 marca 2026 r., sygn. akt I OSK 768/23, CBOSA).
Skoro zatem w m.p.z.p. teren oznaczony planem symbolem [...]KDPJ nie został oznaczony granicami niezbędnymi dla realizacji celu publicznego, to wydane w tym zakresie decyzje podziałowe organów obu instancji podjęto z naruszeniem art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n. oraz uchybieniem art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez zaniechanie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i prawnego nieruchomości objętej podziałem w zakresie przyjętego w obowiązującym m.p.z.p. przeznaczenia. Tymczasem dokonując podziału nieruchomości z urzędu rzeczą organu było także przeprowadzenie postępowania zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie normami procesowymi, kształtowanymi przez art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W pierwszym z nich została skonstruowana zasada prawdy obiektywnej, zgodnie, z którą w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 k.p.a., organ jest zobowiązany nie tylko do wyczerpującego zebrania, ale również rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a przeprowadzona przez niego ocena dowodów powinna być, zgodnie z przepisem art. 80 k.p.a., oparta o wszechstronną analizę całokształtu materiału dowodowego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.
Odnosząc się zaś do sformułowanych w skardze zarzutów należy zauważyć, iż nie podlegały one uwzględnieniu. Oscylują one bowiem w istocie wokół prawidłowości przyjętego w m.p.z.p. przeznaczenia działki nr [...], tymczasem na etapie postępowania podziałowego, nie jest możliwe dokonywanie oceny dopuszczalności zawarcia w planie miejscowym konkretnych jego zapisów.
Ponownie rozpoznając sprawę właściwy organ uwzględni okoliczności i uwagi wskazane w uzasadnieniu niniejszego wyroku.