Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy, stosując urzędowy formularz wniosku stanowiący załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).
W związku z tym, pismem z dnia 30 listopada 2015 r. skarżąca została pouczona o treści art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) oraz wymogu złożenia wniosku na urzędowym formularzu, którego wzór został określony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257). Jednocześnie została wezwana do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez złożenie go na właściwym urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Do pisma Sądu załączono stosowny formularz celem jego wypełnienia i nadesłania na adres WSA we Wrocławiu.
Pismo, awizowane pierwotnie 3 grudnia 2016 r., zostało doręczone D.W. w dniu 21 grudnia 2015 r.
Powyższy brak formalny został uzupełniony – zgodnie z pieczęcią na kopercie – 28 grudnia 2015 r.
Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2016 r. referendarz sądowy w tut. Sądzie pozostawił wniosek D.W. bez rozpoznania z uwagi na zaniechanie uzupełnienia braku formalnego w terminie.
W przewidzianym prawem terminie sprzeciw od powyższego zarządzenia złożyła D.W. wnosząc o jego uchylenie, zarzucając, że jest ono niesprawiedliwe oraz podnosząc, że strona uzupełniła w zakreślonym terminie braki formalne wniosku. Podniosła, że przesyłkę doręczono jej 21 grudnia 2015 r., lecz InPost był nielegalnym operatorem WSA we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (art. 260 § 1 p.p.s.a.).
Ponadto wskazać również należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, który określa załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257).
W rezultacie powyższego, zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W realiach niniejszej sprawy ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki wynika, że skarżącej doręczono – wraz z pouczeniem - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w dniu 21 grudnia 2015 r. wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych. Jednakże zasadnie referendarz stwierdził, że oceny, czy dochowany został 7-dniowy termin ustawowy do uzupełnienia braków formalnych, należy dokonać z uwzględnieniem unormowań art. 73 p.p.s.a, gdyż przesyłka z niniejszym wezwaniem była awizowana pierwotnie 3 grudnia 2015 r. Zgodnie z brzmieniem przywołanej wyżej regulacji w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Skoro zatem w realiach niniejszej sprawy przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy była pierwotnie awizowana 3 grudnia 2015 r., to liczony od tego dnia okres 14 dni, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., przypada na dzień 17 grudnia 2015 r. (tj. czwartek) i to z nim należało przyjąć tzw. fikcję doręczenia. W rezultacie liczony od tego dnia 7 – dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął wraz z dniem 24 grudnia 2015 r. (tj. środa).
W tym stanie rzeczy uzupełnienie braku formalnego przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy w dacie 28 grudnia 2015 r. nastąpiło z uchybieniem wyznaczonego terminu. W tej sytuacji zasadnie referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania.
Wbrew zarzutowi podniesionemu w sprzeciwie, nie miało znaczenia prawnego dla oceny daty doręczenia wezwania, że skarżąca faktycznie odebrała przesyłkę w dniu 21 grudnia 2015 r., skoro odbiór przesyłki nastąpił po dniu, który należało przyjąć za dzień doręczenia wezwania stosownie do przepisu art. 73 § 4 p.p.s.a. Niezasadne były również uwagi podniesione w sprzeciwie, co do tego, że InPost SA jest "nielegalnym operatorem". W roku 2015 usługi pocztowe na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pełniła spółka InPost SA, a więc zarzuty skarżącej w tym zakresie nie zasługiwały na uwzględnienie.
W tych okolicznościach, Sąd na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.