Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Wr 679/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z. G. w niniejszej sprawie. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 28 czerwca 2013 r. (dowód doręczenia: k. 91 akt sądowych).
Następnie postanowieniem z dnia 2 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Wr 679/12 referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W dniu 25 września 2013 r. do akt sądowych złożono pismo Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych we Wrocławiu o wyznaczeniu r.pr. K. S. na pełnomocnika skarżącego.
Pismem nadanym przez pocztę w dniu 30 września 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od opisanego na wstępie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku podano, że pełnomocnik pismo o ustanowieniu go pełnomocnikiem otrzymał w dniu 23 września 2013 r., a w dniu 25 września 2013 r. zapoznał się z aktami niniejszej sprawy. Pełnomocnik stwierdził, że złożył skargę kasacyjną przed upływem 7 dni od wyznaczenia go pełnomocnikiem z urzędu, co wskazuje na zasadność wniosku o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Stosownie zaś do przepisu art. 177 § 1 p.p.s.a., strona ma 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczony od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W myśl przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Trzeba wskazać, że przytoczone przepisy były poddane ocenie z punktu widzenia zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 lipca 2013 r. (sygn. akt SK 17/12, opubl.: Z.U. 2013/6A/86) stwierdził, że art. 87 § 1 p.p.s.a, rozumiany w ten sposób, że – w sytuacji niedochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a, na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji RP.
W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 29 lipca 2013 r., a skargę kasacyjną wniesiono w dniu 30 września 2013 r., lecz uczyniono to wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, po tym jak pełnomocnik skarżącego zapoznał się w dniu 25 września 2013 r. z aktami sprawy. W świetle powyższego należało więc przyjąć, że wniosek o przywrócenie terminu dołączony do skargi kasacyjnej został wniesiony przed upływem 7 dni od ustania przyczyny uchybienia. Sąd stwierdził również, że pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Niewątpliwie bowiem okolicznością niezależną od strony i jej pełnomocnika był fakt późniejszego niż termin do wniesienia skargi kasacyjnej otrzymania informacji o wyznaczeniu radcy prawnego do zastępowania skarżącego w niniejszej sprawie.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.