Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia 11 kwietnia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej nieostatecznym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 14 lutego 2005 r. Nr [...], dotyczącym przekazania Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T. pisma D. W., zatytułowanego jako zażalenie na wydane przez Urząd Miasta i Gminy w T. pismo z dnia 28 maja 2004 r. Nr [...], stanowiące odpowiedź na wezwanie D. W. do demontażu "dzikiego przyłącza zimnej wody", zrealizowanego na jej posesji, tj. na działce nr 96/1 w T. przy ul. N. D. - do załatwienia zgodnie z właściwością - postanowiło na postawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 144 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 k.p.a. utrzymać w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 14 lutego 2005 r. Nr [...].
W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem z dnia 14 lutego 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., na postawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przekazało Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T. jako organowi właściwemu pismo D. W., zatytułowane jako zażalenie, na wydane przez Urząd Miasta i Gminy w T. pismo z dnia 28 maja 2004 r. nr [...], stanowiące odpowiedź na wezwanie D. W. do demontażu "dzikiego przyłącza ziemnej wody", zrealizowanego na jej posesji tj. na działce nr 96/1 w T. przy ul. N. D. - do załatwienia zgodnie z właściwością.
Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie, sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. wystąpiła D. W., zam. N. D. 6/6 gmina. T. Strona wniosła o zastosowanie art. 6, 7, 8, 9 k.p.a. i uchylenie postanowienia Kolegium oraz wyjaśnienie, kto przeprowadził dzikie przyłącza wody, jak i do kogo upływają pieniądze z legalizacji dzikich inwestycji. D. W. wskazała ponadto na nieprawidłowości jakie - jej zdaniem - występują w działalności organu, tj. Burmistrza Gminy T., skierowanej przeciwko skarżącej i jej rodzinie.
W wyniku ponownej analizy całości sprawy oraz złożonego wniosku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia 14 lutego 2005 r. W uzasadnieniu wskazano, że w zakres kompetencji orzeczniczych samorządowych kolegiów odwoławczych nie wchodzą sprawy dotyczące samowoli budowlanej. Stosownie do przepisu art. 83 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) - kompetencje orzecznicze w tym zakresie ustawodawca powierzył właściwemu miejscowo powiatowemu inspektorowi nadzoru budowlanego - w rozpatrywanej sprawie będzie to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. Zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. zasadnie, kierując się dyspozycją art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przekazało sprawę w/w organowi do ponownego rozpatrzenia, zgodnie z właściwością.
Odnosząc się ponadto do postulatów zawartych we wniosku D. W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. skazało, że również nie jest organem właściwym do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie - jak sugeruje strona - ustalenia "kto przeprowadził dzikie przyłącza wody oraz do kogo wpływają pieniądze z legalizacji dzikich inwestycji i nanoszenia ich do map geodezyjnych i kartograficznych".
Kwestionując postanowienie Kolegium z dnia 11 kwietnia 2005r. D. W. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W złożonej skardze zarzuciła bezczynność Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T., D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. oraz Urzędowi Miasta i Gminy w T. W ocenie skarżącej Kolegium naruszyło przepisy art. 22 i art. 35 Kodeks postępowania administracyjnego, bowiem uchyliło się od merytorycznego załatwienia sprawy. Na poparcie swoich twierdzeń D. W. powołała szereg orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., po przeprowadzeniu ponownej analizy całości akt sprawy, podtrzymuje w całości swoje stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2005 r. wraz z argumentacją zawartą w jego uzasadnieniu.
Odnosząc się do zarzutów skargi Kolegium w odpowiedzi na skargę wnosząc o oddalenie skargi podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu dodatkowo wyjaśniając, iż organ nie może załatwiać sprawy co do istoty (w sposób merytoryczny) w sytuacji, kiedy ustawodawca nie powierzył mu kompetencji orzeczniczych w sprawie, których załatwienia oczekuje strona skarżąca. W takim przypadku, organ zobowiązany jest ustawowo (art. 65 §1 Kpa) do przekazania pisma (podania) do organu właściwego -celem rozpatrzenia sprawy zgodnie z właściwością. Takim organem, zgodnie z przepisem art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w omawianej sprawie jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 §1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów, w tym przypadku postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, zarówno przepisami prawa materialnego jak i prawa procesowego.
W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W rozpoznawanej sprawie pojęcie "rozstrzygnięcia w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd związany jest granicami przedmiotowymi i podmiotowymi sprawy administracyjnej rozstrzygniętej przez organ administracji.
W ocenie Sądu biorąc pod uwagę powyższy zakres kontroli, należy stwierdzić, że skarga jest niezasadna, a oba wydane w sprawie postanowienia odpowiadają prawu.
Po wniesieniu przez osobę fizyczną żądania wszczęcia określonego postępowania administracyjnego, obowiązkiem organu administracji publicznej jest dokonanie oceny formalnej i procesowej wniesionego podania. Przez ocenę procesową, należy rozumieć stwierdzenie istnienia przesłanek koniecznych do wszczęcia postępowania (art.1 i art. 28 k.p.a.) oraz co miało kluczowe znaczenie w rozpatrywanej sprawie – ustalenie zdolności organu do prowadzenia postępowania w tej sprawie i wydania stosownej decyzji (art. 19 i art. 27 k.p.a.). Stosownie zaś do treści art. 65 § 1 organ administracji niewłaściwy w sprawie, ma obowiązek niezwłocznie przekazać wniosek strony właściwemu organowi.
Skoro zatem w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., które postanowieniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 stycznia 2005r. wskutek wyłączenia wszystkich członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. zostało wyznaczone do załatwienia pisma D. W. z dnia 7 czerwca 2004 r. skierowanego do SKO za pośrednictwem Burmistrza Gminy T., zatytułowanego zażalenie-skarga, na wydane przez Urząd Miasta i Gminy w T. pismo z dnia 28 maja 2004r. nr [...], stanowiące odpowiedź na wezwanie D. W. do demontażu "dzikiego przyłącza ziemnej wody", zrealizowanego na jej posesji tj. na działce nr 96/1 w T. przy ul. N. D. – jednoznacznie ustaliło analizując treść tego pisma przy użyciu wszelkich metod wykładni, czego nie kwestionuje również skarżąca, że domagała się ona likwidacji samowolnie wybudowanego przyłącza zimnej wody, na działce nr 96/1 i 96/2, zbudowanego bez zgody właścicieli tych działek, to powinnością organu stosownie do treści omawianego art. 65 k.p.a. było podjęcie czynności przewidzianych w tym przepisie.
Jednoznacznie bowiem wynika, że właściwym do spraw samowoli budowlanych, zgodnie z przepisem art.83 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane jest właściwy miejscowo powiatowy inspektor budowlanego, tutaj Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. Wbrew zarzutom skargi, należy podkreślić, że wspomniany art.65 k.p.a. reguluje formę przekazania sprawy do organu właściwego. Przekazanie sprawy następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Nadto stosownie do treści art. 123 § 2 postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej.
Nie można, również dopatrzeć się uchybień procesowych dyskwalifikujących wydane w sprawie postanowienia także w zakresie sposobu ich uzasadnienia. Zarówno uzasadnienie postanowienia organu I instancji jak i uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełniają wymogi art.124 §1 i § 2 k.p.a. a ich wydanie zostało poprzedzone prawidłowym ustaleniem stanu faktycznego tej sprawy.
Dlatego też mając powyższe rozważania na uwadze nie można uznać za usprawiedliwione także pozostałych zarzutów skargi, zgodnie z którymi skarżąca dowodzi bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego wobec nie wydania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. Bezczynnością w przedmiotowej sprawie byłaby bowiem sytuacja, w której organ, do którego wniesiono sprawę, bezsprzecznie niewłaściwy w tej sprawie, nie przekazałby jej niezwłocznie do właściwego organu w trybie art. 65 §1 k.p.a.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.
- - ---------------------- 4 1