Uzasadnienie
Skarżący – A. R., wnioskiem z dnia 1 grudnia 2009 r., złożonym na urzędowym formularzu, wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do opróżnienia lokalu mieszkalnego.
Wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną J. oraz synami A. i L., mieszka w mieszkaniu przy ul. [...], a utrzymuje siebie i rodzinę z pracy dorywczej, która przynosi dochód w wysokości około 1.200 euro. Podał, że koszty związane z utrzymaniem mieszkania oraz rodziny to kwota około 600 euro, koszty związane z leczeniem młodszego syna to około 200 euro, a na naukę starszego dziecka wydaje również około 200 euro. Oświadczył też, że posiada samochód marki [...] o wartości około 16.000 zł, a ponadto nie ma oszczędności, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych. W związku z tym podniósł, że nie stać go na ustanowienie pełnomocnika z wyboru.
Jednocześnie – pomimo wezwania - nie uzupełnił złożonego wniosku o kopie dokumentów, poświadczających stałe koszty utrzymania mieszkania, leczenia syna oraz wysokość uzyskiwanych dochodów, w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Prawo pomocy może zostać przyznane stronie na jej wniosek złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Należy zauważyć, że kryterium materialne jest jedynym czynnikiem, od którego ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uzależnia możliwość przyznania wnioskującemu żądanej pomocy.
Zgodnie z art. 255 tej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące stanu majątkowego i dochodów.
W niniejszej sprawie skarżący podał, że osiąga dochód z pracy dorywczej w wysokości około 1.200 euro, które w całości wydaje na potrzeby rodziny, nie udokumentował jednak w żaden sposób wykazanych wydatków.
Należy podkreślić, że Sąd, jako dysponent środków publicznych odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Postanowienie o przyznaniu prawa pomocy oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z kosztami prowadzenia przez stronę postępowania przed sądem. Dlatego też Sąd ma obowiązek ustalenia, czy strona rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy. Brak wystarczających danych do oceny rzeczywistego stanu majątkowego strony powoduje obowiązek ich uzupełnienia przez złożenie dodatkowych oświadczeń lub dokumentów. Niewywiązanie się z tej powinności jest równoznaczne z niewykazaniem przez stronę podstaw do przyznania prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2006 r., II OZ 1112-1113/06, publ. ONSAiWSA z 2007 r. nr 4 poz. 79).
Dokładne wykazanie i udokumentowanie wydatków na podstawowe potrzeby rodziny jest szczególnie ważne w sytuacji, gdy strona posiada dochody, które wystarczają na pokrycie kosztów związanych z jej udziałem w sprawie.
Z tego względu na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 i w związku z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.