Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie decyzją z dnia 5 grudnia 2025 r. nr SKO/KU/450/2450/2025, na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 - dalej "k.p.a.") oraz art. 115a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647) po rozpoznaniu odwołania W. Sp. z o.o. w S. (dalej "spółka" lub "skarżąca") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia 13 czerwca 2025 r. nr WOŚr-VII.6251.2.7.2024.DD określającą dopuszczalny poziom hałasu przenikającego od źródeł innych niż drogi lub linii kolejowe na tereny chronione akustycznie oraz określającą obowiązek przeprowadzania i przekazywania okresowych pomiarów hałasu w środowisku zgodnie z obowiązującymi przepisami dla zakładu skarżącej prowadzącego działalność i użytkującego instalację nagłaśniającą kompleksu [...]".
Decyzja ta zapadła w następującym stanie sprawy.
Prezydent Miasta S. wydał w dniu 28 sierpnia 2024 r. decyzję określającą dla skarżącej dopuszczalny poziom hałasu oraz przeprowadzania i przekazywania pomiarów hałasu.
W wyniku rozpoznania sprawy na skutek wniesienia odwołania decyzją z dnia 28 lutego 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie uchyliło ww. decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Ponownie rozpoznając sprawę Prezydent Miasta S., decyzją z dnia 13 czerwca 2025 r. nr WOŚr-VII.6251.2.7.2024.DD, określił dla skarżącej prowadzącej działalność i użytkującą instalację nagłaśniającą kompleks [...] na działce ew. nr [...] przy ul. [...] w S.:
- - dopuszczalny poziom hałasu przenikającego od źródeł innych niż drogi lub linie kolejowe na tereny chronione akustycznie, tj. tereny w strefie śródmiejskiej miast powyżej 100 tys. Mieszkańców, w wysokości: LAeqN=45 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 22.00 do 6.00);
- - obowiązek przeprowadzania i przekazywania okresowych pomiarów hałasu w środowisku zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Następnie organ, postanowieniem z 30 czerwca 2025 r. nadał ww. decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Pismem z 14 lipca 2025 r. spółka złożyła odwołanie od ww. decyzji zarzucając nieprawidłowe wyznaczenie punktów pomiarowych oraz zignorowanie innych źródeł hałasu.
Organ odwoławczy w wymienionej na wstępie decyzji uznając odwołanie za nieuzasadnione wskazał, że pomiary wykonano dla 7 lokalizacji i nie stwierdzono przekroczenia poziomu hałasu dla pory dnia. Z kolei na podstawie wykonanych pomiarów dla pory nocy odnotowano przekroczenia dopuszczalnych norm w dwóch punktach pomiarowych na poziomie odpowiednio 10,6 dB oraz 12,3 dB, co uzasadniało wydanie decyzji określającej dopuszczalny poziom hałasu oraz nakładającej obowiązek przeprowadzania i przekazywania okresowych pomiarów hałasu w środowisku zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.
W ocenie Kolegium ustalenia organu I instancji w zakresie określenia rodzaju terenów oraz przyporządkowania dopuszczalnych poziomów hałasu zostały przeprowadzone w sposób prawidłowy. Przy czym przeprowadzony pomiar hałasu uwzględniał tło akustyczne (tj. wszystkie dźwięki które nie pochodzą z badanego zakładu) oraz zapewnił całkowite wyeliminowanie hałasu niezwiązanego z badanym źródłem. W związku z powyższym hałas generowany przez drogę publiczną pozostał bez istotnego wpływu na wyniki pomiaru. Przeprowadzony pomiar nie budzi również wątpliwości pod względem metodologicznym, w szczególności w kontekście wyznaczenia punktów pomiarowych oraz występujących w momencie prowadzenia badań warunków atmosferycznych. Podkreślono, że wykonano dwukrotne pomiary dla pory nocy w sierpniu 2024 r. oraz maju 2025 r., których wyniki dwukrotnie potwierdziły przekroczenie dopuszczalnych norm.
Pismem z 30 grudnia 2025 r. spółka złożyła skargę na decyzję organu odwoławczego i wniosła o uchylenie decyzji wydanych przez organy administracyjne obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania:
- 1) art. 7 k.p.a. i art. 80 k.p.a., które to uchybienie miało, istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego skutkującego przyjęciem, iż doszło do przekroczenia norm hałasu, w sytuacji gdy z pomiarów wykonanych przez skarżącą, a nie kwestionowanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wynika, że poziom hałasu nie przekracza norm zarówno dla pory dnia jak i dla pory nocy, jak również dokonując pomiaru hałasu nie uwzględniono hałasu generowanego przez ludzi oraz ruch samochodowy,
- 2) art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. to jest błąd w ustaleniach stanu faktycznego poprzez dokonanie ustaleń w oparciu o wykonane pomiary hałasu, w sytuacji gdy pomiary zostały wykonane w sposób niezgodny z przepisami zawartymi w załączniku nr 7 do rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 września 2021 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji poprzez:
- - umiejscowienie punktów pomiaru przy elewacji budynku położonego w S. przy [...] w sytuacji gdy punkt pomiaru i [...] oddzielone jest drogą publiczną oraz punkty te pozostają w niewielkiej odległości od jednej z głównych ulic S., co skutkowało tym, iż dokonane pomiary "uwzględniały" nie tylko hałas emitowany z [...], ale także hałas związany z ruchem samochodów i pieszych na ul. [...] oraz na placu [...], w tym także ruch tramwajów przejeżdżających przez te place, nieprawidłowe przeprowadzenie pomiarów polegającej na niemożności wykonania pomiaru tła dla punktu pomiarowego P1N i P2N i wykonaniem pomiarów na sąsiedniej ulicy, tj. na skrzyżowaniu ul. [...] z pl. [...] i ul. [...] w sytuacji gdy pomiary te winny być dokonane w tożsamej lokalizacji, tak jak to miało miejsce w przypadku punktu P2D, jak również podczas pierwszych pomiarów przeprowadzonych w dniu 10 sierpnia 2024 r.,
- - niewskazanie warunków atmosferycznych panujących w trakcie badania,
- - błędne przeprowadzenie pomiarów metodą próbkowania z zastosowaniem dziesięciosekundowych okresów badania, zamiast okresów badania o długości szcześćdziesięciu sekund nie wskazując przyczyn wyboru tej metody próbkowania,
- - niewskazanie na jakiej podstawie zostały ustalone najmniej korzystniejsze godziny dla pory dnia i najmniej korzystniejsza godzina dla pory nocy,
- - wykonanie jednego cyklu pomiarów dla pory dnia i pory nocy w sytuacji gdy przepisy nakazują wykonywania badań przez okres co najmniej 8 godzin dla pory dnia i wykonywanie co najmniej dwóch cyklów pomiarów dla najmniej korzystniejszej godziny dla pory nocy,
- 3) art. 7 k.p.a. i art. 80 k.p.a., które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego skutkującego przyjęciem, iż dla terenu [...] poziom hałasu winien być przyjęty jak dla pozostałych obiektów i działalności będącej źródłem hałasu, zamiast przyjęcia poziomu hałasu dla dróg i linii kolejowych zgodnie z treścią rozporządzenia Ministra Środowisku z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku,
- 4) art. 115a ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez wydanie decyzji przez Prezydenta Miasta S. w sytuacji gdy zmierzony poziom hałasu powstał w wyniku eksploatacji drogi przylegającej do nieruchomości na której działalność prowadzi skarżąca.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.
Pomimo doręczenia przez Sąd pozostałym stronom odpisu odpowiedzi na skargę zawierającej wskazany wniosek, ww. nie zażądali przeprowadzenia rozprawy.
W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej "p.p.s.a."), w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267, ze zm.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach kontroli działalności administracji publicznej sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, określającego prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego, regulującego postępowanie przed organami administracji publicznej.
Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uchylenie decyzji administracyjnej następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., podlega oddaleniu.
Przeprowadzona przez Sąd w trybie uproszczonym kontrola zaskarżonej decyzji pod kątem kryterium legalności wykazała, że skarga jest zasadna jednak z innego powodu aniżeli w niej wskazano.
Przedmiotem skargi w badanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie, którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. określającą dla skarżącej prowadzącej działalność i użytkującej instalację nagłaśniającą kompleksu "Ogrody Śródmieście" dopuszczalny poziom hałasu przenikającego od źródeł innych niż drogi lub linii kolejowe na tereny chronione akustycznie oraz określającą obowiązek przeprowadzania i przekazywania okresowych pomiarów hałasu w środowisku.
Jak wynika z akt, decyzja organu I instancji z dnia 13 czerwca 2025 r. została doręczona za pośrednictwem operatora pocztowego następującym stronom postępowania: [...] Uniwersytetowi [...] w dniu 17 czerwca 2025 r.; J. K. w dniu 18 czerwca 2025 r.; A. P. w dniu 30 czerwca 2025 r. oraz spółce w trybie zastępczym (po dwukrotnym awizowaniu przesyłki) ze skutkiem na dzień 2 lipca 2026 r. Natomiast odwołanie od decyzji I instancji złożył w dniu 16 lipca 2025 r. w imieniu spółki adw. L. S..
Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
Z kolei jak stanowi art. 32 k.p.a., strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania.
Stosownie zaś do art. 33 § 2 i § 3 k.p.a., pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu. Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ administracji publicznej może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W sprawach mniejszej wagi organ administracji publicznej może nie żądać pełnomocnictwa, jeśli pełnomocnikiem jest członek najbliższej rodziny lub domownik strony, a nie ma wątpliwości co do istnienia i zakresu upoważnienia do występowania w imieniu strony (§ 4).
W myśl art. 63 § 2 i § 3 zd. 1 k.p.a., podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) powinny zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych oraz być podpisane przez wnoszącego Natomiast, jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania, stosownie do art. 64 § 2 k.p.a.
Z powyższego wynika, że organ odwoławczy jest uprawniony do merytorycznego rozpoznania odwołania wyłącznie wówczas, gdy środek ten spełnia wszystkie wymogi formalne przewidziane w obowiązujących przepisach prawa. Odwołanie może zostać wniesione przez stronę osobiście lub przez należycie umocowanego pełnomocnika. W przypadku wniesienia odwołania przez pełnomocnika jest on obowiązany do wykazania swojego umocowania poprzez przedłożenie do akt oryginału pełnomocnictwa lub urzędowo poświadczonego jego odpisu. Na organie odwoławczym spoczywa wówczas obowiązek zbadania prawidłowości reprezentacji strony oraz zakresu udzielonego upoważnienia.
Tymczasem organ odwoławczy nie wyjaśnił, czy pełnomocnik spółki, składając odwołanie od decyzji organu I instancji posiadał stosowne umocowanie do działania w imieniu spółki w rozpoznawanej sprawie, a jeżeli tak, to jaki był zakres udzielonego pełnomocnictwa.
Wskazać należy, że po wszczęciu postępowania (zawiadomienie z 23 lipca 2024 r.) dotyczącego emisji hałasu do organu wpłynęło pełnomocnictwo z 26 sierpnia 2024 r. upoważniające adw. L. S. do działania i reprezentowania spółki w sprawie dotyczącej hałasu w [...] oraz obejmujące działania w imieniu spółki na etapie przedsądowym (przed policją i prokuraturą), jak i przed sądami powszechnymi wszystkich instancji w razie zakończenia ww. postępowania skierowaniem aktu oskarżenia do sądu.
W aktach znajduje się także pełnomocnictwo z 21 września 2023 r., upoważniające adw. L.. S. do reprezentowania spółki w sprawie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 28 sierpnia 2024 r. znak WOŚr-VII.6251.2.7.2024.DD(4) oraz w postępowaniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym, jak również przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Powyższe pełnomocnictwo złożono razem z odwołaniem, datowanym na 12 września 2024 r. od ww. decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 28 sierpnia 2024 r.
Zauważyć należy, że nie jest możliwe udzielenie pełnomocnictwa w 21 września 2023 r. w sytuacji, gdy dotyczy ono złożenia odwołania z 12 września 2024 r. od decyzji z dnia 28 sierpnia 2024 r.
W ocenie Sądu, wydanie przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji było przedwczesne, gdyż konieczne jest wyjaśnienie przez organ odwoławczy, czy pełnomocnik skarżącej posiadał umocowanie do reprezentowania spółki w niniejszej sprawie.
Według Sądu, na obecnym etapie postępowania, wobec stwierdzonych uchybień proceduralnych, brak jest podstaw do merytorycznego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w skardze.
Z tych względów Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a., uznając że doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, uchylił zaskarżoną decyzję.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2026 r. poz. 215).
Na rzecz skarżącej zasądzono od organu odwoławczego, kwotę 697 zł tytułem poniesionych kosztów postępowania, w tym 200 zł - wpisu sądowego, 480 zł
- - wynagrodzenia pełnomocnika i 17 zł - opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa.