Uzasadnienie
R.S. w dniu [...] r., w sprawie ze swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R.S.. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego na jego wniosek w dniu [...] r.
W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego adwokat L.L. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia [...] r.
R.S. w dniu [...] r. poinformował Sąd o złożeniu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] wniosku o wyznaczenie innego adwokata celem wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego wyroku Sądu i jednocześnie złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną.
Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd wezwał skarżącego do wskazania, czy w związku ze złożeniem wniosku do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie innego adwokata skarżący cofnął pełnomocnictwo udzielone adwokatowi L.L.
W dniu [...] r. do Sądu wpłynęło pismo Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] informujące o braku podstaw do zmiany osoby pełnomocnika z urzędu.
R.S., pismem z dnia [...] r., poinformował Sąd, że w jego ocenie adwokat L.L. oświadczając po rozprawie sądowej, która odbyła się w dniu [...] r., że nie popiera stanowiska skarżącego w sprawie i nie wniesie skargi kasacyjnej, sam wypowiedział udzielone mu przez skarżącego pełnomocnictwo.
Postanowieniem z dnia [...] r., doręczonym skarżącemu w dniu [...] r., Sąd odrzucił skargę kasacyjną od wyroku z dnia [...] r. jako niespełniającą wymogu formalnego stawianego skardze kasacyjnej przez art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. z powodu jej sporządzenia przez osobę niemającą do tego legitymacji.
W dniu [...] r. R.S. wniósł zażalenie na wyżej wymienione postanowienie z dnia [...] r. oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Prawo pomocy realizowane jest poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (w zakresie całkowitym lub częściowym) oraz poprzez ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1).
Przepis ten wiąże się z przepisem art. 244 § 2 ustawy, w myśl którego, ustanowienie adwokata, radcy prawnego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi czy radcy prawnemu.
W ocenie Sądu, udzielenie adwokatowi pełnomocnictwa przez stronę, która uzyskała prawo pomocy stanowi dopełnienie warunków wskazanych w ustawie do podjęcia w jej imieniu działań przez profesjonalnego pełnomocnika. Tak ustanowiony pełnomocnik działa na rzecz strony aż do prawomocnego zakończenia postępowania, jak również w postępowaniu egzekucyjnym (art. 243 § 2).
Taki stan umocowania zmieniony może być wyłączne wówczas, gdy strona pełnomocnictwo to cofnie, lub gdy sąd orzeknie zgodnie z art. 249 ustawy.
Podnieść też należy, że przepisy ustawy nie przewidują uprawienia strony do wielokrotnego składania wniosku o prawo pomocy w sytuacji, gdy strona jest niezadowolona z działania dotychczasowego pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy. Taki stan faktyczny zaistniał w niniejszej sprawie. Brak jest zatem podstaw faktycznych i prawnych do uwzględnienia wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, poprzez ustanowienie kolejnego, innego adwokata w sprawie.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł jak w petitum postanowienia.