Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Skarżący R. S. na rozprawie w dniu 3 czerwca 2015 r. złożył pisemne wnioski o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder oraz sędziego NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej od prowadzenia sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Skarżący jako podstawę wyłączenia sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder podał stosowanie przez sędziego w procedurze sądowej "omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego". Wyjaśnił, iż obiektywne powody wywołujące uzasadnione wątpliwości co do obiektywizmu, bezstronności i wiarygodności sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder wynikają z udziału i zachowania sędziego w rozpoznawaniu jego sprawy o sygn. akt II SA/Sz 277/10.
Natomiast jako podstawę wyłączenia sędziego NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej podał uniemożliwienie mu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2014 r. w sprawie II SA/Sz 378/14 odnotowania w treści protokołu w celach dowodowych: "manipulacyjnych zachowań procesowych adwokata...składania przez niego fałszywych twierdzeń w jego opinii" oraz "manipulacji procesowej dokonanej przez sędziego..".
Jak wynika z akt sprawy, sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder złożyła pisemne wyjaśnienie, w którym oświadczyła, iż nie istnieją ani przesłanki wymienione w art. 18 i 19 P.p.s.a., ani okoliczności mogące wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w rozpoznanej sprawie. Również sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska złożyła oświadczenie, w którym wskazała, że nie istnieją przesłanki wymienione w art. 18 P.p.s.a. oraz okoliczności mogące wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w rozpoznanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie natomiast do unormowania zawartego w art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt SK 19/02, OTK-A z 2004 r., nr 7, poz. 67).
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie istnieją przyczyny obligatoryjnego wyłączenia wskazanych sędziów w trybie art. 18 P.p.s.a. jak również brak jest okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 19 P.p.s.a.
Z oświadczeń złożonych przez sędziego WSA Katarzynę Grzegorczyk-Meder oraz sędziego NSA Danutę Strzlecką-Kuligowską wynika, że między wymienionymi sędziami, a skarżącym nie zachodzi stosunek osobisty, który mógłby mieć wpływ na orzekanie w sprawie, jak i inne powody uzasadniające wyłącznie. Wyjaśnienia te nie budzą żadnych wątpliwości w świetle materiału znajdującego się w sprawie.
Ponadto R. S. w uzasadnieniu wniosków nie wskazał, ani nie udowodnił żadnych okoliczności, które stanowiłyby przesłankę wyłączenia sędziów w trybie art. 19 P.p.s.a. Subiektywne przekonanie wnioskodawcy o braku bezstronności sędziów, których dotyczy złożony wniosek, nie znajduje oparcia w aktach sprawy. W tym względzie należy wyjaśnić, iż fakt udziału sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder oraz sędziego NSA Danuty Strzleckiej-Kuligowskiej w rozpoznawaniu innych spraw skarżącego nie daje podstawy do wyłączenia sędziego, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności. A takich powodów skarżący nie podał. Niewłaściwe, w ocenie wnioskodawcy, zachowanie ww. sędziów na rozprawie w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10, czy też w sprawie II SA/Sz 378/13, w żaden sposób nie dowodzi istnienia jakiegokolwiek negatywnego stosunku tych sędziów do skarżącego. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej.
Natomiast sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (postanowienie SN z 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59 oraz postanowienie NSA z dnia 5.09.2008 r., I OZ 665/08, LEX nr 440113, a także T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wydanie 2, LexisNexis, Warszawa 2008 r., s. 173).
Reasumując należy wskazać, że w sprawie brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., wnioski R. S. należało oddalić.