Uzasadnienie
W dniu [...] r. R.S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia [...] r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 kwietnia 2013 r. oddalające jego wniosek o wyłączenie sędziego NSA Iwony Tomaszewskiej od rozpoznania sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Sz 1073/11. Uzasadniając wniosek skarżący oświadczył, że uchybił terminowi z powodu "patologicznego" zachowania pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, który odpis postanowienia Sądu z dnia 2 kwietnia 2013 r. otrzymał [...] r., a doręczył skarżącemu dopiero w dniu [...] r. listem poleconym nadanym w urzędzie pocztowym [...] r. z informacją, że termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływa [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W rozpoznawanej sprawie był już rozpoznawany wniosek R.S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 kwietnia 2013 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego Iwony Tomaszewskiej od rozpoznania sprawy. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2013 r. wskazując w uzasadnieniu, że strona ponosi konsekwencje działań podejmowanych przez pełnomocnika w jej imieniu, jak i konsekwencje braku podjęcia określonych działań.
Natomiast okoliczności związane z realizacją stosunku wewnętrznego pełnomocnictwa, to jest relacje miedzy mocodawcą i pełnomocnikiem, pozostają bez wpływu na bieg terminów procesowych. Ponieważ skarżący w niniejszym postępowaniu reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika, ponosi konsekwencje zachowania swego pełnomocnika, a okoliczności takie jak niezadowolenie ze sposobu prowadzenia sprawy przez pełnomocnika, nie stanowią przesłanki uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia i nie stanowią podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 449/13 oddalił zażalenie na to postanowienie.
Skarżący, składając w dniu [...] r. ponowny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 2 kwietnia 2013 r. powołał te same okoliczności, które legły u podstaw jego wcześniejszego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, tj. niezadowalające działanie pełnomocnika.
W tej sytuacji ponowny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na to samo postanowienie należało potraktować jako żądanie zmiany postanowienia Sądu z dnia 25 kwietnia 2013 r. odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Skarżący składając ponowny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2013 r. nie uprawdopodobnił, by okoliczności które były brane pod uwagę przy ocenie poprzedniego wniosku o przywrócenie terminu uległy zmianie. W poprzednio złożonym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia także podnosił, że pełnomocnik zbyt późno doręczył mu odpis postanowienia z dnia 2 kwietnia 2013 r., co uniemożliwiło wniesienie zażalenia w terminie samodzielnie.
Zatem powody złożenia ponownego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 2 kwietnia 2013 r. nie uległy zmianie. W poprzednio wydanym w przedmiotowej sprawie prawomocnym postanowieniu Sąd uznał, że działania pełnomocnika procesowego nie stanowią przesłanki uzasadniającej brak winy skarżącego w uchybieniu terminu i nie uzasadniają przywrócenia terminu. W tej sytuacji brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 25 kwietnia 2013 r. ponieważ okoliczności sprawy nie uległy zmianie.
Z tych względów, na podstawie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.