Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek R.S. o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego - Iwony Tomaszewskiej od rozpoznania sprawy ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został przesłany na adres kancelarii pełnomocnika skarżącego – adwokata P.P. odebrany w dniu [...].
W dniu [...] skarżący wniósł zażalenie na opisane postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Skarżący wyjaśnił, że postanowienie sądu, które otrzymał w dniu [...] zostało przesłane mu przez pełnomocnika, który jednocześnie poinformował skarżącego, że przedmiotowe postanowienie sądu z dnia [...] otrzymał w dniu [...], zatem koniec terminu do złożenia zażalenia na to postanowienie przypada na dzień [...]. Ponadto adwokat oświadczył, że nie stwierdził podstaw do zaskarżenia powyższego postanowienia.
W dalszej części uzasadnienia swojego wniosku R.S. wskazał, że jego pełnomocnik nadał przesyłkę, zawierającą odpis postanowienia sądu, dopiero w dniu [...], tymczasem gdyby niezwłocznie, po otrzymaniu postanowienia z sądu, przesłał je skarżącemu, czyli w dacie [...] lub [...] wówczas mógłby złożyć zażalenie w terminie. W ocenie wnioskodawcy, opisane zachowanie jego pełnomocnika było świadomym działaniem mającym na celu szkodę mocodawcy. W tych okolicznościach, zdaniem skarżącego, jego wniosek o przywrócenie terminu jest uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia.
Jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom (art. 67 § 5 ustawy P.p.s.a.).
Zgodnie zaś z art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ww. ustawy), w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 84 § 4 P.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie skarżący reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego na mocy postanowienia sądu z dnia [...], przyznającego skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W tej sytuacji, odpis postanowienia sądu z dnia [...], oddalającego wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego, został przesłany na adres kancelarii, wyznaczonego dla skarżącego adwokata P.P. i odebrany w dniu [...], zatem termin do złożenia zażalenia na to postanowienie rozpoczął bieg, od dnia otrzymania odpisu postanowienia przez pełnomocnika i upłynął - [...], który to dzień nie był sobotą, ani dniem wolnym od pracy. Wobec powyższego należy stwierdzić, że zażalenie złożone osobiście przez skarżącego w dniu [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Z wniosku o przywrócenie terminu wynika, że R.S. otrzymał od pełnomocnika postanowienie sądu w dacie [...], zatem składając wniosek o przywrócenie terminu wraz z zażaleniem w dacie [...], spełnione zostały warunki formalne przedmiotowego wniosku, odnoszące się do terminu złożenia wniosku wynikającego z art. 87 § 1 P.p.s.a. oraz jednoczesnego dokonania czynności stosownie do art. 87 § 4 P.p.s.a.
Przechodząc do merytorycznego rozpoznania wniosku należy wskazać, że zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie został wyrażony pogląd, zgodnie z którym strona ponosi konsekwencje czynności podejmowanych przez pełnomocnika w jej imieniu, jak i konsekwencje braku podjęcia tych czynności. Okoliczności związane z realizacją stosunku wewnętrznego pełnomocnictwa, to jest relacje między mocodawcą i pełnomocnikiem, pozostają bez wpływu na bieg terminów procesowych (vide: postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt FZ 218/10, publ. LEX nr 643227).
W świetle powyższego, skoro skarżący w niniejszym postępowaniu reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika, zatem ponosi konsekwencje zachowania swojego pełnomocnika.
Należy stwierdzić, że podniesione we wniosku okoliczności, takie jak niezadowolenie strony ze sposobu prowadzenia jej sprawy przez pełnomocnika, nie stanowią przesłanki uzasadniającej brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia stanowiącej podstawę uwzględnienia przedmiotowego wniosku.
W tym stanie rzeczy należało orzec, stosownie do art. 86 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.