Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia 3 czerwca 2015 r. odrzucił zażalenie M. W. na postanowienie o odrzuceniu zażalenia w sprawie z Jego skargi na postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 11 czerwca 2015 r. (zwrotne poświadczenie odbioru k. 302 akt sądowych).
W dniu 12 czerwca 2015 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym zażalenie do Sądu na powyższe ww. postanowienie. Pismo z zażaleniem nie zawiera podpisu skarżącego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w S., pismem z dnia 16 czerwca 2015 r. zobowiązano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez odręczne podpisanie przesłanego do sądu zażalenia albo nadesłanie do sądu odpisu odręczenie podpisanego przez skarżącego egzemplarza zażalenia, jednocześnie pouczając stronę, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie zażalenia.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 czerwca 2015r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 311 akt). Skarżący nie podpisał własnoręcznie zażalenia, ani nie nadesłał odpisu tego pisma, odręcznie podpisanego.
Postanowieniem z dnia 10 lipca 2015 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego z dnia 11 czerwca 2015 r. na postanowienie Sądu z dnia 3 czerwca 2015 r.
W terminie przewidzianym do zaskarżenia postanowienia z dnia 10 lipca 2015 r. skarżący wniósł zażalenie z dnia 17 lipca 2015 r. Zażalenie nie zostało podpisane przez skarżącego.
Przewodniczący Wydziału II WSA w S. zarządzeniem z dnia 23 lipca 2015 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych ww. zażalenia poprzez jego własnoręczne podpisanie lub nadesłanie do akt odręcznie podpisanego egzemplarza zażalenia.
Skarżący nie wykonał zobowiązania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W przypadku, gdy zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wskazanego warunku formalnego, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 ww. ustawy).
Nieuzupełnienie braku formalnego w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący nadał do Sądu pismo oznaczone numerami stron 1, 2, 97, 98, 127 niejednorodne w swojej treści i adresowane do różnych podmiotów i instytucji państwowych. Z uwagi na to, że zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 lipca 2015 r. zawarte na stronie 97 (według oznaczenia skarżącego), a wyłącznie strona 127 (według oznaczenia skarżącego), która w żaden sposób nie odnosi się do zażalenia, zawiera w sobie kopię pisma kierowanego do skarżącego w innej sprawie, została podpisana pod wersem "łączymy wyrazu szacunku", Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego o odręczne podpisanie zażalenia lub nadesłanie odpisu odręcznie podpisanego przez siebie egzemplarza zażalenia. Korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia została doręczona M. W. w dniu 28 lipca 2015 r., zatem siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania Sądu upłynął skarżącemu bezskutecznie z dniem 4 sierpnia 2015 r. (który to dzień nie był sobotą, ani dniem wolnym od pracy).
Jak wynika z akt sprawy skarżący, pomimo wezwania, w zakreślonym terminie nie podpisał się odręcznie pod treścią zażalenia, ani nie nadesłał odpisu odręcznie podpisanego przez siebie zażalenia z dnia 17 lipca 2015 r.
Sąd stwierdził, że zażalenie nie spełnia wymogów formalnych pisma i jest niedopuszczalne.
Wobec powyższego, na podstawie art. 194 § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.