Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny poinformował skarżącego M. W., że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia z dnia 4 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OZ 1148/13) oddalił jego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2013 r. odmawiające wstrzymania wykonania postanowienia będącego przedmiotem skargi.
W dniu 20 stycznia 2014 r. skarżący złożył zażalenie na to zarządzenie w którym zawarł m. in. wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów od rozpoznawania jego spraw.
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r. (doręczonym w dniu 31 stycznia 2014 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na zarządzenie z dnia 19 grudnia 2013 r.
W dniu 5 lutego 2014 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie z 27 stycznia 2014 r. w którym wskazał, że nie został rozpoznany jego wniosek z dnia 20 stycznia 2014 r. o wyłączenie sędziego NSA Stefana Kłosowskiego od rozpoznania sprawy.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Sąd uznał wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie z dnia 27 stycznia 2014 r. za oczywiście uzasadnione, ponieważ skarżący w piśmie z dnia 20 stycznia 2014 r. złożył wniosek o wyłączenie m. in. sędziego NSA Stefana Kłosowskiego, który dotychczas nie został rozpoznany. Tymczasem zgodnie z art. 20 § 3 ww. ustawy, do czasu rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędziego, sędzia może spełniać tylko czynności nie cierpiące zwłoki. Zaskarżone postanowienie do czynności takich nie należy.
Z tego względu na podstawie art.195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi należało orzec jak w postanowieniu.