Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 marca 2007 r. o sygn. akt II SA/Rz 896/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (WSA) przyznał M. W. i A. W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Sprawa ze skargi wyżej wymienionych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie została zakończona przez WSA.
Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w R. i umocowany przez strony skarżące adwokat P. R. w piśmie z dnia 7 stycznia 2009 r., wniósł o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronom skarżącym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Jego wniosek zawiera sformułowanie, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały przez strony skarżące opłacone zarówno w całości jak i w części. Oprócz wynagrodzenia adwokat zażądał zwrotu wydatków w postaci opłaty skarbowej w wysokości 34 zł, oraz opłaty pocztowej w kwocie 3,55 zł. Poniesienie tych wydatków zostało udokumentowane kserokopiami załączonymi do wniosku. Pełnomocnik poinformował Sąd o tym, że pełnomocnictwo przez strony zostało mu wypowiedziane. W dniu 16 stycznia 2009 r. sędzia wyznaczony do rozpoznania sprawy wydał zarządzenie o przekazaniu wniosku adwokata referendarzowi sądowemu w celu rozpatrzenia.
Stwierdzono, co następuję:
Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.).
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości.
Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi 240 zł., co wynika bezpośrednio z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia.
Pomoc prawna adwokata P. R. udzielona stronom skarżącym w sprawie o sygn. II SA/Rz 896/06, sprowadzała się do zapoznania się z aktami sądowymi sprawy, złożenia w imieniu skarżących pisma odpowiadającego na treść odpowiedzi na skargę SKO (pismo pełnomocnika tom II akt sądowych nr 247), a także na uczestniczeniu w rozprawie przed WSA w dniu 6 czerwca 2008 r.
Biorąc pod uwagę nakład pracy adwokata ustanowionego z urzędu, należy przyznać P. R. od Skarbu Państwa kwotę 240 zł., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Ustalona opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 22 % ustalonej kwoty wynagrodzenia.
Ponieważ adwokat udokumentował poniesienie wydatków niezbędnych związanych z uiszczeniem opłaty skarbowej, na podstawie § 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości należy dodatkowo orzec o zwrocie kwoty 34 zł, czyli uiszczonej przez pełnomocnika opłaty skarbowej za udzielenie przez strony skarżące pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy. Ponadto adwokat poniósł wydatki o charakterze niezbędnym w postaci opłaty pocztowej w kwocie 3,55 zł.
W ten sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 330,35 zł.