Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 837/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zmiany stanu wody na gruncie.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został przesłany i doręczony T. M. w dniu 31 października 2013 r, przy uwzględnieniu regulacji zawartej w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. - powoływanej dalej jako P.p.s.a.), tj. doręczenia zastępczego.
W dalszej kolejności, pismem z dnia 15 listopada 2013 r. skarżący M. M. i Z. M. - zastępowani przez pełnomocnika adwokata W. S. złożyli wniosek o ustanowienie kuratora dla nieobecnego T. M. Uwzględniając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 837/13 ustanowił Z. M. kuratorem dla nieznanego z miejsca pobytu T. M. W dniu 22 stycznia 2014 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) adwokat W. S. – działający imieniem Z. M. – kuratora T. M. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego na wstępie postanowienia. Jednocześnie wraz z wnioskiem przedłożona została skarga kasacyjna.
W uzasadnieniu powyższego wniosku adwokat wskazał, że postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. WSA w Rzeszowie ustanowił dla nieznanego z miejsca pobytu T. M. kuratora w osobie Z. M. W związku z powyższym wszelkie uchybienia poczynione w toku postępowania przez T. M., w tym brak wniesienia skargi kasacyjnej w odpowiednim terminie nastąpiły bez jego winy, gdyż nie miał on możliwości działania, mimo posiadania statusu strony w przedmiotowym postępowaniu. Wyjaśnił także, że mając na względzie wydanie orzeczenia o ustanowieniu kuratora w dniu 15 stycznia 2014 r., termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, który upływa w dniu 22 stycznia 2014 r., został zachowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu.
Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., a warunki określa art. 87 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że stosowny wniosek wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać. - (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, niepubl.).
W świetle powyższej regulacji uznać należy, że złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu spełnia ustawowe wymogi formalne, albowiem złożony został z zachowaniem siedmiodniowego terminu - ustanie przyczyny uchybienia nastąpiło w dniu 15 stycznia 2014 r., kiedy to wydane i ogłoszone zostało postanowienie WSA w Rzeszowie o ustanowieniu Z. M. kuratorem dla nieznanego z miejsca pobytu T. M. Zarówno Z. M. jak i ustanowiony pełnomocnik adwokat W. S. osobiście uczestniczyli w posiedzeniu Sądu. Nadto wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonano uchybionej czynności procesowej, tj. złożono skargę kasacyjną.
Dokonując oceny ww. wniosku Sąd jako wiarygodne uznał twierdzenia o niemożności zachowania terminu z uwagi na brak możliwości działania T. M. w prowadzonym postępowaniu. Wyżej wymieniony jest stroną postępowania a jego miejsce pobytu nie jest znane. Celowym zatem było ustanowienie dla niego kuratora, który zapewniłby mu ochronę jego praw.
Dopiero po wydaniu w dniu 15 stycznia 2014 r. przez WSA w Rzeszowie postanowienia o ustanowieniu dla T. M. kuratora, wystąpiła realna możliwość zaskarżenia postanowienia z dnia 8 października 2013 r. odrzucającego skargę T. M. Powyższe w ocenie Sądu stanowi niewątpliwie przesłankę braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, jaką było złożenie skargi kasacyjnej na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 8 października 2013 r.
Uznać zatem należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony i związane było z prowadzonym postępowaniem dotyczącym ustanowienia kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu T. M. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.